Wanneer het gaat over het mogelijke einde van de mensheid, komen vaak beelden op van extreme stormen, wereldwijde droogtes of onbeheersbare wetenschappelijke gebeurtenissen. Toch stelt David Gross, Nobelprijswinnaar in de natuurkunde, dat de echte gevaren verder gaan dan wetenschap en natuurkunde.
De wetenschapper is niet optimistisch over de middellange termijn. Volgens hem zijn “de kansen dat de mensheid nog vijftig jaar overleeft zeer klein”. In zijn ogen kunnen beslissingen van regeringsleiders en mogelijke conflicten tussen landen het einde van onze soort versnellen.
Deze uitspraak is geen onvermijdelijke voorspelling, maar een dringende oproep om het huidige koers te wijzigen. Het doel van de Nobelprijswinnaar is een diepgaande verandering in houding en collectief gedrag teweeg te brengen voordat het te laat is.
David Gross studeerde aan de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem en promoveerde in de natuurkunde aan de Universiteit van Californië. In 1973 begon hij een belangrijke samenwerking met zijn toenmalige student Frank Wilczek. Samen ontdekten ze de asymptotische vrijheid, die verklaart hoe de sterke interactie tussen quarks afneemt wanneer deze deeltjes zich zeer dicht bij elkaar bevinden.
Vanaf 1980 richtte Gross zich mede op de snaartheorie. Hij droeg bij aan de ontwikkeling van de heterotische snaar, een model dat de fundamentele krachten van de natuur wil verenigen. In 2004 ontving hij de Nobelprijs voor de Natuurkunde voor zijn fundamentele bijdragen aan het begrip van de interacties tussen deeltjes.
Op 85-jarige leeftijd blijft de onderzoeker actief betrokken bij de wetenschap en deelt hij nog steeds zijn inzichten over de uitdagingen waar de samenleving voor staat.