- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De Palestijns-Jordaanse regisseur bespreekt de persoonlijke tol van haar debuutfilm en haar enthousiasme voor een verhaal over onrecht in de Levant van 1938.

Darin J. Sallam heeft geen moment spijt van haar keuze om haar debuutfilm “Farha” te regisseren, een coming-of-ageverhaal dat zich afspeelt tijdens de Nakba van 1948. De Palestijns-Jordaanse filmmaker kreeg vooraf intense waarschuwingen dat het project haar carrière zou kunnen schaden.

“Ik heb die beslissing nooit in twijfel getrokken of er ook maar een moment spijt van gehad,” zei Sallam tijdens een interview vanuit de Verenigde Arabische Emiraten. “Alles wat nodig was om de film tot leven te brengen, was het waard en de impact ervan blijft tot op de dag van vandaag doorklinken.” Ze maakt momenteel deel uit van de jury voor narratieve films op het 13e Sharjah International Festival for Children and Youth.

Oorsprong en wereldwijde reikwijdte van 'Farha'

Het verhaal van “Farha” is afkomstig van een anekdote die Sallam via haar moeder hoorde over een Palestijnse vluchteling. De film ging in 2021 in première op het Toronto International Film Festival, werd geselecteerd als Jordaniës inzending voor de Oscar voor beste internationale film en bereikte later via Netflix een wereldwijd publiek.

De release op streamingdiensten zorgde voor felle reacties, vooral rond een scène waarin Israëlische soldaten een Palestijnse familie doden. Israëlische functionarissen veroordeelden de film, terwijl Sallam en haar team online intimidatie te verduren kregen. De regisseur mag sinds de release ook niet meer naar Palestina reizen.

Persoonlijke verhalen als venster op de geschiedenis

Sallam gelooft al langer dat individuele ervaringen grotere historische gebeurtenissen beter belichten dan brede overzichten. “Persoonlijke verhalen zijn vaak de krachtigste manier om geschiedenis en samenleving te begrijpen,” merkte ze op. Ze richt zich op het perspectief van vrouwen omdat velen “over het hoofd zijn gezien, het zwijgen is opgelegd of buiten het historische verhaal zijn gehouden.”

Als cinema niet persoonlijk is, loopt het het risico te verworden tot niets meer dan slogans en geschiedenislessen. Cinema moet voortkomen uit een oprechte menselijke ervaring, uit iets dat diep wordt gevoeld en beleefd.

Nieuw project verkent onrecht in de Levant van 1938

Sallams tweede film, “Churching of Women”, speelt zich af in de Levant van 1938. Het verhaal volgt Fadia, een pionierende vrouwelijke auteur die haar ouders verliest en hulp zoekt bij een neef, maar door hem in een psychiatrische inrichting wordt opgesloten om haar erfenis te claimen. Het project nam in 2025 deel aan de Asian Project Market van het Busan International Film Festival, waar het de ArteKino International Award won, en bevindt zich nu in een vergevorderd ontwikkelstadium.

De regisseur putte uit een aanhoudend idee over onrecht. Ze wil op grotere schaal met meerdere personages ingaan op rouw, onderlinge steun tussen vrouwen en koloniale structuren in de regio. Haar ervaring met “Farha” heeft haar strategieën voor productie en distributie van de nieuwe film beïnvloed, zonder dat ze voorzichtiger is geworden in haar keuzes.

Jong publiek betrekken op Sharjah Festival

Haar jurywerk op het Sharjah-festival heeft Sallams overtuiging versterkt dat kinderen en adolescenten complexe cinema aankunnen. “Ik word altijd geraakt door de nieuwsgierigheid en emotionele rijpheid van jonge kijkers,” zei ze. “Ze zijn geen toeschouwers die je vanwege hun leeftijd moet onderschatten.” Ze beschreef het kijken naar hun betrokkenheid bij films als “absoluut hartverwarmend.”

Vooruitkijkend blijft Sallam vastbesloten om onderdrukte stemmen op het scherm te brengen. “Als iets heeft mijn ervaring met ‘Farha’ mijn vastberadenheid alleen maar versterkt om verhalen via cinema de wereld in te brengen,” voegde ze eraan toe. “Ik kan niet wachten om ‘Churching of Women’ met het publiek te delen.”