Danny Boyle onthult financieringsproblemen en juridische angsten rond Murdoch die 'Ink'-film bijna deden mislukken

Regisseur, scenarioschrijver James Graham en ster Jack O’Connell bespreken de reis van toneelstuk naar film, de premières in Venetië en Telluride, en de blijvende media-erfenis van Rupert Murdoch en Larry Lamb

Vers na de wereldpremière op het Filmfestival van Venetië is het drama Ink snel doorgegaan naar Noord-Amerika met een debuut in Telluride. De film verkent de relatie in de jaren zestig tussen krantenbestuurder Rupert Murdoch en redacteur Larry Lamb tijdens de opkomst van The Sun op Fleet Street in Londen.

Van bescheiden toneelwortels naar internationaal festivalspotlight

Schrijver James Graham bracht het verhaal ruim tien jaar geleden voor het eerst als toneelstuk tot leven. Het begon in een bescheiden Londens theater met 350 stoelen en verhuisde later naar het West End en Broadway. Graham wees op de aantrekkingskracht van een cultureel specifiek Brits verhaal dat toch universeel resoneert met hedendaagse vragen over waarheid, sociale media en macht in het nieuws.

Regisseur Danny Boyle zag de toneelproductie en richtte zich meteen op Lamb in plaats van Murdoch. Boyle zei dat de noord-Engelse roots van het personage aansloten bij zijn eigen achtergrond en dat de filmversie kijkers in het hoofd van Lamb zou laten kijken, terwijl er scènes aan werden toegevoegd die op het toneel onmogelijk waren.

Financieringsstrijd en juridische zorgen vertraagden de productie

Boyle onthulde dat het project grote tegenslagen kende. "We kregen het geld niet bij elkaar," zei hij. "Veel mensen dachten dat toneelstukken niet goed werken als film, en iedereen was bang voor Murdoch en juridische problemen." StudioCanal bood uiteindelijk gedeeltelijke financiering, waardoor de film kon doorgaan ondanks beperkte middelen.

De casting bleek even lastig. Boyle vocht om Jack O’Connell als Lamb en Guy Pearce als Murdoch te krijgen, nadat financiers andere namen hadden voorgesteld. O’Connell sloot zich aan na het afronden van Boyle’s 28 Years Later en later Sinners, aangetrokken door de reële invloed van Lamb toen hij zich in de rol verdiepte.

We kregen het geld niet bij elkaar. Veel mensen dachten dat toneelstukken niet goed werken als film, en iedereen was bang voor Murdoch en juridische problemen.

— Danny Boyle, Interview op Filmfestival van Telluride

Authentieke sets en prestaties brengen de Fleet Street van de jaren zestig tot leven

Production designers bouwden een volledige redactieruimte voor 360-graden-opnamen en gebruikten ook echte locaties in Londen, waaronder het historische restaurant Rules en Fleet Street zelf. O’Connell prees de zintuiglijke details die zijn spel hielpen verankeren, opnieuw werkend met hetzelfde ontwerpteam van 28 Years Later.

De media-omwenteling van de jaren zestig verbinden met het huidige informatielandschap

De film sluit af met een montage die het tijdperk van Lamb en Murdoch koppelt aan de hedendaagse media. Boyle benadrukte Murdochs invloed van zes decennia op het wereldnieuws. Graham benadrukte dat het verhaal bedoeld is om vragen op te roepen in plaats van makkelijke antwoorden te geven, in de hoop dat publiek uit het hele politieke spectrum zich ermee zal bezighouden.

O’Connell uitte trots over de evenwichtige aanpak die de blijvende impact van de ontmoeting documenteert zonder één interpretatie op te dringen.

Tags bij dit artikel