Danny Boyle heeft het gebruik van generatieve AI in zijn nieuwe film Ink toegelicht na de premières op het Venetië Filmfestival en het Telluride Filmfestival. De aftiteling van het project onthulde de betrokkenheid van de technologie, wat discussie opriep over de toepassing ervan in de cinema.
De regisseur benadrukte dat AI alleen voor specifieke doeleinden tijdens de postproductie diende. Dit betrof het animeren van foto’s en het creëren van muiseffecten. Boyle beschreef de technologie als één element binnen een breder scala aan creatieve opties, en niet als vervanging voor traditionele methoden.
Mijn mening is dat het een zeer nuttig hulpmiddel is, op vele manieren, mits je het respectvol gebruikt en mits je acteurs betaalt als je ze gaat vervangen door een of andere AI-versie of iets dergelijks. Net als bij elk animatieproject of gewoon als onderdeel van de VFX-toolbox.
De film gaat op 11 december in de Amerikaanse bioscopen in première. Hij komt in de Verenigde Staten op Netflix en bereikt vanaf 8 januari de Britse bioscopen. Het publiek kan de komende tijd meer details over het project verwachten.
Boyles aanpak sluit aan bij de lopende discussies in de sector over het balanceren van innovatie met respect voor artiesten en gevestigde productiemethoden. Zijn verwijzing naar Trainspotting onderstreept de continuïteit in zijn visuele stijl, terwijl hij nieuwe tools selectief inzet.