Francis Ford Coppola stortte decennia aan visie in Megalopolis, zijn zelfgefinancierde epos dat in 2024 eindelijk op de schermen kwam nadat het script meer dan veertig jaar had liggen sudderen. Het resultaat verdeelde het publiek en liet velen in verwarring achter door zijn gedurfde, ongefilterde stijl van de regisseur van The Godfather en Apocalypse Now.
Coppola heeft nu Shia LaBeouf aangewezen als de moeilijkste performer die hij ooit heeft geregisseerd. De bekentenis weegt extra zwaar gezien Coppola's geschiedenis met Marlon Brando in twee grote films. Hun wrijving speelt zich af in Megadoc, een nieuwe documentaire geregisseerd door Mike Figgis die streamt op het Criterion Channel en de productie volgt van vroege repetities tot de première in Cannes.
LaBeouf speelt in de film Clodio Pulcher, de intrigant neef van Adam Driver's architect Cesar Catilina. De documentaire legt herhaalde botsingen vast over tekstlezingen en scène-interpretaties, waarbij LaBeouf zich verzet tegen de regie terwijl Coppola zichtbaar gefrustreerd raakt te midden van de groeiende schaal van het project.
Halverwege het einde van Megadoc deelt LaBeouf een scherpe uitwisseling met Figgis. Hij herinnert zich dat Coppola hem vertelde: 'Je bent de grootste pijn in mijn f---ing reet geweest van alle acteurs met wie ik ooit heb gewerkt.' LaBeouf sloeg terug door te verwijzen naar Brando's bekende vertragingen en gewichtskwesties tijdens Apocalypse Now, en vroeg of hij honderden ponden te zwaar was verschenen of dagen voor het einde was gestopt.
Hij maakte me gek, maar zijn optreden is geweldig.
Coppola beschreef LaBeouf als onredelijk tijdens het filmen en stuurde later een e-mail met excuses, waarbij hij de uitbarsting toeschreef aan productie druk. Ondanks de spanning leverde de acteur een extravagant optreden dat past bij de gestileerde wereld van de film, waar conventioneel acteren achterwege blijft ten gunste van Coppola's unieke visie.
Figgis vermijdt om de film te veranderen in simpele lof voor Coppola of zijn bedrijf American Zoetrope. In plaats daarvan weerspiegelt Megadoc de geest van de documentaire Hearts of Darkness uit 1991 door het vertrouwen van de regisseur, af en toe koppigheid en diepe passie voor cinema op 86-jarige leeftijd bloot te leggen. Het resultaat benadrukt de kloof tussen een serieuze, sterrenbezaaide productie en de meme-klare momenten die in de afgewerkte versie verschenen.
Castleden, waaronder LaBeouf, uiten respect voor Coppola, ook al geven ze toe onzeker te zijn over de richting van het project. Megadoc toont uiteindelijk dat persoonlijke, auteur-gedreven filmmaking mogelijk blijft in de huidige industrie, met al zijn risico's en beloningen.