De tijdrit in de Tour de France Femmes heeft een onvrede opnieuw aangewakkerd die verschillende WorldTour-teams al langer uiten. De klacht richt zich op het mogelijke gebruik van verborgen vulmaterialen in de sportbeha's van sommige rensters, een praktijk die volgens de klagers de lichaamsvorm zou veranderen en een verboden aerodynamische voorsprong zou opleveren.
Het debat draait om de zogeheten chest fairing: het kunstmatig aanpassen van de borstpartij met schuim of andere elementen onder de kleding. Bronnen die WielerFlits raadpleegde, melden dat sommige rensters in tijdritten een opvallend groter borstvolume vertonen dan in etappes in lijn, wat twijfels oproept over een mogelijke truc om de luchtweerstand te verminderen.
Aerodynamica-expert Bert Blocken bevestigt dat dit soort aanpassingen meetbare voordelen opleveren. “Door de luchtstroom rond het lichaam te wijzigen, neemt de druk op de dijen af en daalt de luchtweerstand. Het gaat niet om minutenwinst, maar om enkele seconden in een tijdrit van twintig tot dertig kilometer, een verschil dat doorslaggevend kan zijn”, zegt hij.
Studies onder leiding van Blocken die twee jaar geleden verschenen, toonden aan dat optimalisatie van de borstpartij de weerstand met 3,6 procent kan verlagen, goed voor minstens 0,78 seconden per kilometer. Vergelijkbaar onderzoek bij triatleten liet eveneens verbeteringen zien door de romp anders te modelleren.
De internationale bond UCI is op de hoogte. Blocken liet weten dat hij zijn bevindingen deelde met Michael Rogers, innovatieverantwoordelijke van de bond, tijdens gesprekken over het aerodynamisch gebruik van radiosystemen. De reglementen zijn duidelijk: artikel 1.3.033 verbiedt elke kunstmatige wijziging van de morfologie van de renner via kleding of toegevoegde elementen.
De regel noemt expliciet het gebruik van schuim, vullingen, tapes of plastic onderdelen die het lichaamsprofiel veranderen. Sancties variëren van onmiddellijke diskwalificatie tot boetes van 200 tot 1.000 Zwitserse frank, met hogere bedragen bij ernstige gevallen.
Meerdere teams vragen om strengere controle door de jury tijdens de tijdrit van de Tour de France Femmes. Ze stellen voor om na de rit gerichte inspecties uit te voeren door een inspectrice in een privéruimte, om te controleren of geen renster verborgen materialen onder de beha of het tijdrittenue draagt.
De 21 kilometer lange etappe tussen Gevrey-Chambertin en Dijon brengt opnieuw de grens tussen technische innovatie en strikte regelgeving in beeld. Het peloton wacht af of de UCI het bij vermoedens houdt of overgaat tot directe controles.
Door de luchtstroom rond het lichaam te wijzigen, neemt de druk op de dijen af en daalt de luchtweerstand. Het gaat niet om minutenwinst, maar om enkele seconden in een tijdrit van twintig tot dertig kilometer, een verschil dat doorslaggevend kan zijn.