Contraband scoort veertien jaar later op Netflix als model voor januarireleases

Heistthriller met Mark Wahlberg uit 2012 vindt nieuw publiek en toont verschuiving in Hollywoods strategie na de feestdagen

Hollywood beschouwde januari ooit als een cinematografisch kerkhof. Studio's dumpten prestige-mislukkingen, opgeblazen teleurstellingen en breed bekritiseerde genreproducties in die maand, in de hoop dat ze spoorloos zouden verdwijnen. Films als Richard Benjamins Downtown, Sean S. Cunninghams DeepStar Six en Norman Jewisons The January Man waren typerend voor die aanpak. Grote feestdagenblockbusters hielden de box office draaiende tot er in februari en maart weer gepolijste titels verschenen.

Studio's beginnen waarde te hechten aan het Martin Luther King Jr.-vakantieweekend

In de jaren 2000 ontdekten studio's het vierdaagse Martin Luther King Jr.-vakantieweekend. Ze vermeden nog steeds hun grootste projecten, maar plaatsten wel sterrengezichten in komedies als Along Came Polly en gebeurtenisgedreven thrillers als Cloverfield in die periode. Memorabele titels bleven zeldzaam in januari, maar de maand voelde niet langer als pure opruiming.

Contraband wordt het voorbeeld voor januarireleases

Baltasar Kormákurs Contraband geldt nu als de moderne maatstaf voor een januarirelease. De midbudget-heistfilm uit 2012 heeft Mark Wahlberg in de hoofdrol als een voormalige smokkelaar die weer in het criminele circuit wordt getrokken als zijn broer in de problemen komt. De cast bestaat verder uit Ben Foster, J.K. Simmons, Diego Luna, Kate Beckinsale, Giovanni Ribisi, Caleb Landry Jones en Lukas Haas. Veertien jaar later staat de film op nummer 10 op Netflix en trekt hij nieuwe kijkers die nieuwsgierig zijn naar het ensemble.

Ingewikkeld plot en sterke acteerprestaties dragen de thriller

Het verhaal volgt Wahlbergs personage die probeert de misdaad achter zich te laten, maar toch nog één laatste klus moet klaren nadat zijn broer betrokken raakt bij een mislukte cocaïnedeal. Foster levert een opvallende prestatie als de betrouwbare voormalige partner. Het verhaal kent meerdere lagen van verraad die kijkers kunnen voorzien, al springt een slimme payoff met een Jackson Pollock-schilderij eruit. Ribisi zorgt voor een memorabele antagonistische aanwezigheid, terwijl Jones en Haas kleurrijke bijrollen spelen.

Visuele stijl en vertrouwde formule maken de filmduur acceptabel

Kormákur volgt de visuele aanpak van Michael Mann met gedetailleerde stedelijke decors en zelfverzekerde pacing. De 109 minuten durende film doorloopt efficiënt de standaard beats van een actionthriller. Hoewel het script conventioneel blijft, tilt de sterke cast het materiaal voldoende op om de film de moeite waard te maken. Kijkers kunnen zich afvragen wat dezelfde acteurs met sterker geschreven materiaal hadden kunnen bereiken, maar de film blijft een makkelijke en vermakelijke keuze vergeleken met veel andere januarititels.

Tags bij dit artikel