De Formule 1 trekt dit weekend naar het Circuit de Barcelona-Catalunya voor de eerste Europese dubbele Grand Prix van het seizoen 2026. Het Spaanse circuit keert terug op de kalender met een herziene lay-out en een nieuwe set aerodynamische en vermogensregels die teams en coureurs moeten beheersen.
Spanje heeft Formule 1-races georganiseerd op verschillende locaties door de jaren heen. Het stratencircuit van Pedralbes was gastheer in 1951 en 1954, terwijl het Montjuïc-parkcircuit bij Barcelona op de kalender stond in 1969, 1971, 1973 en 1975. Later verplaatsten de races zich naar locaties bij Madrid en Sevilla voordat de huidige faciliteit in Barcelona centraal kwam te staan.
Het circuit werd gebouwd als onderdeel van het infrastructuurprogramma voor de Olympische Spelen van Barcelona en ontving zijn eerste race in 1991 tijdens een ronde van het Spaans Toerwagenkampioenschap. Slechts twee weken later arriveerde de Formule 1-paddock voor de debuut-Grand Prix op het circuit, met een dramatische wiel-aan-wielstrijd tussen Nigel Mansell en Ayrton Senna die Mansell won.
Het circuit heeft sindsdien meer drama opgeleverd, met name een opvallende botsing tussen de Mercedes-teamgenoten Lewis Hamilton en Nico Rosberg in 2016.
Voorafgaand aan 2023 werd de Formule 1-lay-out aangepast aan de configuratie die door MotoGP wordt gebruikt, waarbij de chicane die voorheen aan de laatste bocht voorafging werd verwijderd. Eerder dit seizoen bevestigden de organisatoren dat het circuit tot minstens 2032 Grands Prix zal blijven organiseren op roulatiebasis met Spa-Francorchamps, terwijl het nieuwe Madring-circuit de officiële titel van Spaanse Grand Prix overneemt.
De combinatie van lange rechte stukken en een grote verscheidenheid aan bochten heeft het circuit tot een favoriet gemaakt voor pre-season testen. Het ruwe wegdek legt extra nadruk op bandenmanagement, en de korte rondetijd onthult nog steeds de ware prestatievolgorde omdat geen team zwaktes kan verbergen over de vloeiende reeks bochten.
Barcelona is een mooi circuit, maar iedereen kent het als zijn broekzak, waardoor het een beetje aanvoelt als thuis, omdat het het circuit is waar we historisch gezien veel tijd hebben doorgebracht met rijden. Het is echt vloeiend en zwaar voor de nek en het lichaam vanwege de lange bochten door bocht 3 tot 4 en bocht 9. Het is ook zwaar voor de linker voorband, met over het algemeen hoge bandenslijtage in Barcelona dankzij het ruwe asfalt. Inhalen kan lastig zijn, waarbij bocht 1 vrijwel de enige plek is waar je kunt passeren – het is ook de lastigste bocht.
Onder de technische reglementen van 2026 kan elke auto overschakelen naar Straight Mode op aangewezen delen van het circuit. Het systeem vermindert de luchtweerstand doordat zowel de achtervleugel als de bovenste voorvleugelelementen kunnen verstelbaar zijn, wat maximale downforce in bochten levert terwijl de weerstand op rechte stukken wordt verminderd. In Barcelona is de modus beschikbaar in vier zones: de start-finish-straight, tussen bocht 3 en 4, tussen bocht 5 en 7, en tussen bocht 9 en 10.
Overtake Mode fungeert als het nieuwe vermogensboostsysteem. Het stelt coureurs in staat extra elektrische energie te oogsten en een hoger vermogen langer in te zetten wanneer ze binnen één seconde van de auto voor zich zitten op het detectiepunt. In Barcelona ligt die detectielijn bij bocht 13, met activering toegestaan net voor bocht 14 op de weg naar de start-finish-straight.