Christopher Nolan levert een realistische maar meeslepende interpretatie van Homers oude epos met The Odyssey. De film heeft Matt Damon in de hoofdrol als de zwervende held Odysseus en Zendaya als de godin Athena. Het publiek ontmoet een zestig voet hoge Cycloop gespeeld door Bill Irwin en ziet Samantha Morton als de heks Circe die mannen fysiek in varkens verandert.
Nolan blijft trouw aan zijn voorkeur voor praktische filmtechnieken, ook bij het weergeven van mythische wezens. In plaats van computergegenereerde beelden legt de productie de nadruk op fysieke aanwezigheid. De torenhoge Cycloop voelt vreemd en onheilspellend door zijn tastbare omvang. De transformatie van de bemanning door Circe gebeurt via direct lichamelijk contact in plaats van gloeiende spreuken of visuele effecten.
Het verhaal opent met een tekst op het scherm die de setting aanduidt als "een tijd van apparent magic". Deze zin maakt meteen duidelijk dat de kijker een wereld binnenstapt waarin onverklaarbare krachten werkzaam zijn. Nolan gebruikt het woord "apparent" om aan te geven dat personages uit de bronstijd gewone natuurlijke gebeurtenissen als magisch zouden interpreteren.
In een gesprek met filmmaker Park Chan-wook beschreef Nolan de tekst als een middel met dezelfde functie als de beroemde zin "A long time ago, in a galaxy far, far away..." uit de originele Star Wars. De korte verklaring bereidt het publiek voor op de toon en de regels van het verhaal dat volgt.
Dat vertelde me meteen hoe ik ['Star Wars'] moest bekijken. Het zette me in de juiste stemming om de beelden te ontvangen.
Nolan wilde dat kijkers zich volledig onderdompelen in de wereld van de film op haar eigen voorwaarden. Hij merkte op dat het woord "apparent" de kloof benadrukt tussen het moderne begrip en het perspectief van mensen die leefden in een tijd vol onverklaarbare fenomenen.
Net als de originele Star Wars-film presenteert The Odyssey een volledig uitgewerkte setting met ruimte voor een grotere geschiedenis. Het verhaal fungeert als een vervolg op The Iliad, net zoals Star Wars later prequels kreeg. Nolan vermijdt het om elk detail uit te leggen, maar zorgt ervoor dat de omgeving coherent en levensecht aanvoelt.
Ik voelde bij ['The Odyssey'] dat het die ervaring nastreefde waarbij je een wereld wilt creëren waarin het publiek zich verliest en die op haar eigen voorwaarden aanvaardt.