Christopher Nolan waagt zich aan mythologisch terrein met zijn verfilming van The Odyssey, een verhaal vol goden, monsters en avonturen van epische proporties. De film heeft Matt Damon als Odysseus en Bill Irwin als de reusachtige Cyclops, met Zendaya in een bijrol als Athena. Hoewel het bronmateriaal barst van de fantastische elementen, kiest Nolan voor een balans tussen spektakel en nuchtere filmkeuzes.
Odysseus en zijn bemanning landen op het eiland van de Cyclops en volgen schapen naar zijn grot. Het wezen verslindt enkele mannen voordat de overlevenden het verblinden terwijl het slaapt. Ze ontsnappen door zich vast te klampen aan de buikzijde van de schapen terwijl de verblinde reus naar buiten tast. Deze confrontatie wekt uiteindelijk Poseidon, de zeegod en vader van de Cyclops, wat verdere problemen veroorzaakt voor de terugreis van de held.
Nolans versie houdt deze essentiële verhaalpunten intact, maar brengt wel eigen aanpassingen aan. De Cyclops blijft grotendeels stil, wat het gevoel van dreiging versterkt. Wanneer hij na het verblinden toch spreekt, klinkt zijn stem met een onheilspellende echo. Odysseus vertelt zijn mannen dat het monster geen belangstelling heeft voor een gesprek en vergelijkt elke uitwisseling met mensen die tegen mieren praten.
In het gedicht van Homerus misleidt Odysseus de Cyclops door te beweren dat zijn naam 'Nobody' of 'Outis' in het Grieks is, een grap waardoor de hulpkreten van de verblinde reus door anderen worden genegeerd. Het moment benadrukt Odysseus als slimme bedrieger. Nolan verwijderde deze scène volledig.
Het is een grap. Grappen vertalen is lastig. Ik heb het geprobeerd. Het was niet mogelijk om het erin te verwerken.
Zonder de grap wint de film aan sfeer door de Cyclops stil te houden en vermijdt het de introductie van andere Cyclopen die in het originele verhaal voorkomen. De afwezigheid verschuift de focus naar visuele horror en praktische uitvoering.
Nolan putte visuele inspiratie uit het schilderij 'Saturnus verslindt zijn zoon' van Francisco Goya bij het ontwerpen van de Cyclops. De productie combineerde poppen, animatronics, robotica en de fysieke performance van Irwin om het wezen te creëren zonder gebruik te maken van computergegenereerde beelden, in lijn met de aanpak van de regisseur bij de nucleaire test in Oppenheimer.
Nolan noemde ook filmmaker Guillermo del Toro als invloed en stelde dat monsters net als elk ander personage benaderd moeten worden. Het resultaat is een angstaanjagend maar tastbaar figuur dat mannen verslindt op een manier die doet denken aan del Toro's Bleke Man uit Pans Labyrinth.
In de film maakt Odysseus een andere slotfout dan in het gedicht. Na de ontsnapping schiet hij de slapende Cyclops met een pijl, waardoor het wezen nog verder woedend wordt en extra slachtoffers onder de bemanning vallen. The Odyssey draait nu in de bioscopen.