- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De geprezen regisseur kiest een reeks klassiekers en prijst de baanbrekende pure cinema-documentaire tijdens zijn bezoek.

Christopher Nolan heeft een opmerkelijke persoonlijke mijlpaal toegevoegd aan zijn lijst van prestaties. De filmmaker achter grote blockbusters en Oscarwinnende projecten ontving een uitnodiging voor de Criterion Closet, waar hij enkele Blu-rays uit de prestigieuze collectie koos.

Nolan kiest opvallende titels in de kast

Christopher Nolan arriveerde met een canvas tas en maakte verschillende doordachte keuzes. Hij koos Don Siegels film The Killers uit 1964, de complete John Cassavetes-boxset, Orson Welles' Mr. Arkadin, de Apu-trilogie van Satyajit Ray, Spike Lees Malcolm X en David Lynchs Lost Highway. Nolan nam ook de Qatsi-trilogie-boxset van Godfrey Reggio mee.

Hij merkte op dat hij al één titel bezat, de documentaire For All Mankind uit 1989, en liet die daarom achter. Onder zijn keuzes viel de Qatsi-trilogie op door de impact die het op hem had.

Nolan prijst Koyaanisqatsi als pure cinema

Nolan beschreef de eerste film uit de trilogie, Koyaanisqatsi uit 1982, als een van de grote werken van pure cinema. De titel komt uit de Hopi-taal en betekent leven uit balans. De 86 minuten durende film toont een montage van opvallende beelden zonder voice-over, personages of dialoog.

Langzame natuurbeelden contrasteren met snelle urbane sequenties om een milieuboodschap over de impact van de mensheid op de planeet over te brengen. De film eindigt met beelden van een raketlancering en explosie, waarmee de thema's van onevenwicht en vernietiging worden benadrukt.

De Qatsi-trilogie verkent leven in transitie en conflict

Godfrey Reggio volgde Koyaanisqatsi op met Powaqqatsi in 1988, waarin het leven in transitie wordt onderzocht via scènes van landelijk leven dat plaatsmaakt voor industrialisatie. Het laatste deel, Naqoyqatsi uit 2002, behandelt het leven als oorlog en de effecten van digitale technologie op de menselijke ervaring.

Alle drie de films hebben muziek van Philip Glass. Naqoyqatsi verscheen kort na de aanslagen van 11 september en verschuift de focus naar een wereld die wordt gedomineerd door concurrentie en code in plaats van natuur.

Reggio zet de pure cinema-traditie voort

Reggio, nu halverwege de tachtig, keerde terug naar de experimentele documentairevorm met de film Visitors uit 2013. Het werk toont langgerekte zwart-wit close-ups van menselijke gezichten, begeleid door Glass' muziek, waarbij de nadruk ligt op visueel ritme en observatie.