Chiqui Tapia maakt een einde aan de samenzweringstheorieën na de nederlaag van Argentinië tegen Spanje in de WK-finale

Het lukte niet tegen Spanje. Zij waren beter, hebben verdiend gewonnen en dat moeten we kunnen erkennen. Ook in de sport leer je door nederlagen met dezelfde waardigheid te aanvaarden als waarmee je overwinningen viert. Ja, we verloren een finale. Maar het is ook waar dat deze groep het land onlangs nog enorm heeft verblijd. Argentinië vierde een wedstrijd eerder omdat dit team opnieuw liet zien waarom het zoveel betekent voor ons volk. Verliezen doet pijn. Het doet ons pijn omdat we competitief zijn, omdat we het meest succesvolle team in de geschiedenis zijn en omdat de tweede plaats ons nooit tevredenstelt. Het doet ons pijn omdat we gewend zijn tot het einde te vechten en omdat we nog steeds een van de twee beste teams ter wereld zijn. Maar laten we even stoppen. Laten we nadenken over de offers van deze spelers, de technische staf en iedereen die meer dan vijftig dagen ver van hun families heeft gewerkt met één doel: Argentinië zo goed mogelijk vertegenwoordigen. Wij zijn Argentijnen. We strijden met lef, passie en hart. We geven alles in elke training en elke wedstrijd. We vertegenwoordigen ook heel Amerika met enorm veel trots. We verdedigen onze kleuren, onze vlag en ons land op elk veld ter wereld. Daarom, laat je niet meeslepen door leugens of door acties die alleen maar destabiliseren. Stop met het proberen tegenover elkaar te zetten van mensen die zoveel hebben gegeven aan ons voetbal. Vandaag is het moment om te bedanken, te steunen en erkenning te geven aan deze spelers die opnieuw hun ziel en zaligheid hebben gegeven voor het shirt. De acties gaan voorbij. De toewijding, het werk en het hart van onze selectie blijven voor altijd. Hier zijn geen excuses. Hier wordt gevoetbald. En deze selectie zal Argentinië blijven vertegenwoordigen met dezelfde trots als altijd. Vooruit Argentinië.