Wijnproducenten in Chili kampen met een vraagcrisis die hen dwingt het gebruik van hun grond te heroverwegen. Terwijl de wereldwijde wijnconsumptie daalt, kiezen eeuwenoude wijngaarden in de Valle de Colchagua en andere gebieden voor high-end vastgoedprojecten, exclusief toerisme en de overstap naar andere gewassen zoals pruimen of hazelnoten.
Federico Martínez begon begin dit jaar met de verkoop van percelen voor exclusieve woningen binnen Viña Selentia, een 120 jaar oude wijngaard in de Valle de Colchagua. Elk perceel van 6.000 vierkante meter, waarvan een deel nog wijnstokken bevat, wordt aangeboden voor 4.500 UF, ongeveer 190.000 dollar, een waarde per vierkante meter tot tien keer hoger dan bij andere wijngaardpercelen in de regio.
Ondanks de hoge prijs zijn zeven van de 21 percelen al verkocht aan geselecteerde kopers. Het project levert jaarlijks 200 gepersonaliseerde flessen met het etiket van de eigenaar, gemaakt van druiven uit dezelfde wijngaard. Martínez benadrukt dat het een “100% authentieke” ervaring is die wijn en erfgoed combineert.
De wereldwijde wijnconsumptie is sinds 2020 met ongeveer 10% gedaald, volgens de Internationale Organisatie voor Wijnbouw en Wijnbereiding. Chili, de vierde exporteur ter wereld en de grootste producent buiten Europa, verscheept ongeveer 70% van zijn productie naar het buitenland en is daardoor extra kwetsbaar. Tussen januari en september 2026 daalden de exporten van gebottelde wijn met 5,3% op jaarbasis, met een daling van 19% alleen al in september naar de Verenigde Staten.
Gonzalo Rojas, directeur van de adviesbureau Vinífera, waarschuwt dat het wijngaardareaal zal afnemen van de huidige 110.000 hectare naar mogelijk 70.000 in het komende decennium. Het tarief van 12,5% dat de regering-Trump heeft opgelegd aan Chileense producten, hoger dan het 10% dat Europese concurrenten betalen, verergert de situatie.
De Chileense industrie is ontstaan, gegroeid en geïntensiveerd in een context die vandaag de dag niet meer bestaat
Rocío Molina verving op haar familiebedrijf in Santa Cruz 12 hectare Carménère door pruimenbomen en twee percelen Cabernet Sauvignon door tafeldruiven. Wijn druiven produceren kost 0,30 dollar per kilo en worden verkocht voor 0,20 dollar, terwijl pruimen een veel ruimere marge opleveren. In de regio Biobío heeft Agrícola Ancali van de Bethia Groep bijna 400 hectare omgezet naar Europese hazelnoten nadat het in 2017 uit de wijnsector stapte.
Andere wijngaarden zetten in op premiumwijnen die minder dan 10% van de export vertegenwoordigen maar betere marges bieden. Charles de Bournet van Domaine Bournet-Lapostolle verkoopt liever minder volume dan de prijzen te verlagen om voorraden te liquideren.
Meer dan 200 Chileense wijngaarden ontvangen bezoekers, tegenover 146 in 2019. Bij Grupo Montes levert toerisme al bijna 20% van de winst op en wordt verwacht dat dit in twee à drie jaar stijgt naar 30%. Viña Santa Rita boekte een stijging van 18,7% in toerisme-inkomsten in de eerste negen maanden van 2026. Bij VIK kosten de toegangskaarten voor het oogstfeest 500.000 peso en stijgen volgend jaar naar 550.000.
Sinds 2021 zijn vijf wijngaarden in liquidatie gegaan en twee in gerechtelijke reorganisatie. Viña Santa Rita verkocht haar eigendom Pumanque aan Viña Concha y Toro voor 13.000 miljoen peso. Een deel van de historische wijngaard Cousiño Macul is omgevormd tot grond voor woningen en handel. Patricio Celedón van Viu Manent overweegt wijngaarden in traditionele valleien en koelere zuidelijke zones te kopen om klimaatverandering het hoofd te bieden.
Maximiliano Morales van Andes Wines merkt op dat investeerders uit Spanje en Nieuw-Zeeland kansen zoeken in Chili vanwege de vrijhandelsovereenkomsten en kwaliteitsstabiliteit. Antonio Walker, voorzitter van de Nationale Landbouwvereniging, constateert dat de grondprijs nog niet de lagere winstgevendheid van wijndruiven weerspiegelt en dat velen een verdere daling afwachten voordat ze kopen.