Lang voordat ze een succesvolle Hollywoodcarrière opbouwde, zette Catherine Zeta-Jones haar eerste stappen op het grote scherm in een obscure Franse fantasyfilm die destijds door weinigen werd gezien en die vandaag de dag nog minder mensen zich herinneren.
In 1990 kreeg de jonge Welshe actrice de hoofdrol in regisseur Philippe de Broca's satirische bewerking van de klassieke Arabische verhalen. Op dat moment had ze wel toneelervaring, maar nog geen filmcredits. De Broca, bekend van eerdere successen als That Man from Rio, bood haar de rol van Scheherazade aan in Les 1001 Nuits.
De film bereikte maar weinig bioscopen, zelfs in Frankrijk, en raakte al snel uit het zicht. Hij verwierf nooit een cultstatus of brede erkenning in latere jaren.
De film verschuift de focus van het bekende verhalen vertellen naar de wanhopige poging van het personage om te overleven bij een moordzuchtige echtgenoot. Ze trouwt met een koning die jonge vrouwen trouwt, het huwelijk voltrokken en hen vervolgens executeert. Scheherazade gebruikt haar nachtelijke verhalen als overlevingsstrategie en roept later een geest op voor hulp wanneer haar inspiratie opdroogt.
De productie bevat enkele excentrieke elementen die ook decennia later nog opvallen. De geest verschijnt als een keurig geklede Engelsman die door een vloek aan het twintigste-eeuwse Londen is gebonden. Vroege, primitieve CGI haalt hem uit de lamp, waarna hij zijn televisie gebruikt als portaal om de prinses te bereiken. Een van de ontsnappingsmiddelen is een speelgoedmotor die in een echt voertuig verandert zodra het door het scherm gaat.
De film bevat ook enkele naaktscènes met de jonge actrice. Hedendaagse berichtgeving en latere overlijdensberichten noemden deze momenten als het meest memorabele element van de productie. Een overlijdensbericht stelde dat de film weinig lof oogstte en vooral herinnerd wordt om de aangename naaktscènes.
The film received little acclaim and is best remembered for its enjoyable nude scenes.
Les 1001 Nuits scoorde laag aan de Franse kassa en verdween al snel uit de roulatie. Zeta-Jones keerde terug naar Groot-Brittannië en bouwde haar profiel op via televisie met rollen als in The Darling Buds of May. Tegen het einde van de jaren negentig maakte ze de overstap naar grote studiofilms zoals The Mask of Zorro en Entrapment.
Vandaag is de titel niet beschikbaar op de grote streamingplatforms. Kijkers die een exemplaar zoeken, moeten fysieke media opsporen of online archieven doorzoeken. Een klein aantal filmliefhebbers op Letterboxd heeft de campy energie geprezen en noemt het een onverwacht krankzinnige traktatie en een bizarre herwerking van het bronmateriaal.
Zeta-Jones speelt nu Morticia in de Netflix-serie Wednesday, een wereld van verschil met haar vroege, weinig gezien debuut.