Fans rangschikken Star Trek Nemesis uit 2002 vaak onder de zwakste films uit de franchise. De film was het laatste grote bioscoopavontuur voor de Next Generation-bemanning en droeg de belofte van het laatste avontuur van een generatie. Twee decennia later kwamen dezelfde acteurs opnieuw samen voor het derde seizoen van Star Trek Picard om alsnog het afscheid te geven dat velen bij het eerdere project misten.
Brent Spiner en Jonathan Frakes ontvingen Ron Perlman als gast in hun podcast Dropping Names with Brent and Johnny. De drie acteurs keken terug op hun gezamenlijke tijd tijdens de opnames van Nemesis en de herinneringen bleken allesbehalve nostalgisch. Alle drie wezen naar regisseur Stuart Baird als het centrale probleem.
Frakes herinnerde zich dat hij voor de opnames praktische steun had aangeboden. Hij en Patrick Stewart stelden een lunch voor zodat de nieuwkomer kon leren hoe de vaste cast na 182 afleveringen en drie eerdere films samenwerkte. Baird toonde geen enkele interesse in het gesprek.
Patrick [Stewart] en ik boden aan om met hem te lunchen, omdat we samen 182 afleveringen en drie films hadden gemaakt. Ik zei: ‘Is er iets wat we kunnen doen om je te helpen?’ Hij had helemaal geen belangstelling om met ons te praten over hoe wij werkten. We vormden een familie, want we werkten als een familie.
Frakes heeft Baird eerder niet voor alle tekortkomingen van Nemesis de schuld gegeven. Wel heeft hij de beslissing van de regisseur om aangeboden hulp te negeren als een vorm van arrogantie beschreven. Frakes bracht zelf regie-ervaring mee naar de set, waaronder meerdere Next Generation-afleveringen plus First Contact en Insurrection.
Perlman, die de Reman Viceroy speelde, sprak in nog sterkere bewoordingen. Hij merkte op dat Baird voor Nemesis vooral als filmmonteur had gewerkt. Zijn twee eerdere regieprojecten waren Executive Decision en U.S. Marshals, en sindsdien heeft hij geen speelfilm meer geregisseerd.
Hij was geen regisseur, hij was een verdomde monteur aan wie de studio een dienst verschuldigd was omdat hij veel van hun mislukkingen had gered. Ze haalden hem erbij als ze een mislukking hadden, en hij knipte het opnieuw in elkaar zodat het kijkbaar werd. Hij was een zeer getalenteerde monteur, maar geen regisseur… Hij is geen filmmaker. [Het is] die houding van: ‘iedereen kan dit, weet je, laten we het maar aan die vent geven.’
Actrice Marina Sirtis, die Deanna Troi speelde, gaf haar eigen onverbloemde oordeel tijdens een gesprek over de productie voor het boek The Fifty-Year Mission. Ze stelde simpelweg dat de regisseur een idioot was.