Carmen Pérez breekt het vrouwenrecord van de Badwater 135 in 21 uur en 5 minuten

De 44-jarige ultramarathonloopster uit Valencia verbetert het vorige record met bijna 40 minuten in de zwaarste race ter wereld.

De Badwater 135 loopt door Death Valley in Californië en geldt als een van de zwaarste duurproeven ter wereld. De race start bij Badwater Basin, het laagste punt van het westelijk halfrond, en eindigt op de hellingen van Mount Whitney na 217 kilometer gloeiend asfalt, extreme hoogtemeters en temperaturen boven de 50 °C midden in de zomer.

Carmen Pérez, de 44-jarige atlete uit Valencia, verbrak vorige week het vrouwenrecord van de race met een tijd van 21 uur, 5 minuten en 32 seconden. Haar prestatie verbeterde het oude record met bijna 40 minuten en werd slechts door één mannelijke loper met elf minuten verslagen.

Een race die een obsessie werd

Pérez werd drie jaar geleden verliefd op de Badwater 135 toen ze als verzorger fungeerde voor haar partner Iván Peñalba, die de race al vier keer had uitgelopen. De exclusiviteit van de wedstrijd, beperkt tot honderd startplaatsen waarvan twee derde voor herhaalde deelnemers, motiveerde haar om zich vastberaden voor te bereiden.

Deelname vereist bewijs van minstens vier 100-mijls races in extreme omstandigheden en een psychotechnische evaluatie. Na zestien jaar loopcarrière en meerdere nationale records op de 12- en 24-uursafstanden kreeg de Valenciaanse haar uitnodiging.

Trainingen aangepast aan extreme hitte

Na de ultraBalatón eind mei intensiveerde Pérez haar voorbereiding. De hittegolf stelde haar in staat om trainingen te doen op de heetste momenten van de dag om hydratatie, voeding en kleding te testen. In San Juan de Requena verdubbelde ze haar sessies, inclusief vijf uur achter elkaar onder de zon.

Na een week acclimatisatie verscheen het koppel op 27 juli om tien uur ’s avonds aan de start. “Het was zo bijzonder om met mijn partner in de zwaarste race ter wereld te staan”, herinnerde Pérez zich.

Strategie en doorzettingsvermogen over 217 kilometer

De atlete liep de race kalm aan en stelde de ervaring boven de tijd. Halverwege, rond de 100 mijl en bij 52 °C, liep haar team vertraging op met de bevoorrading, maar water, ijskoude doeken en ijs voorkwamen ernstige problemen. In de laatste 20 kilometer herwon ze kracht en positieve sensaties.

Die 52 graden geven je in eerste instantie vooral angst. Naast de temperatuur waait er een wind die je neusgaten volledig droogt. We moesten een speciale crème op onze neus smeren omdat er hete lucht uit kwam.

— Carmen Pérez, verklaring na de race

Pérez dronk ongeveer 25 liter water, nam elk uur 50 tot 60 gram koolhydraten en hield een natriumaanvoer van 800 tot 1.000 mg aan. Ze hoefde tijdens de 21 uur durende inspanning slechts twee keer te plassen.

Het succes van de planning en de steun van het team

Voor de start schatte ze een tijd van 27,5 uur in om 800 dollar aan twee goede doelen te doneren. Het uiteindelijke resultaat overtrof ruimschoots haar verwachtingen. “Het succes zat in het niet afwijken van de hydratatie- en voedingsrichtlijnen. Mijn team elke vijftien minuten zien was een extra motivatie”, concludeerde de ultraloper.

Tags bij dit artikel