De acteur en schrijver Carlos Bardem was te gast in het programma 'Malas Lenguas', gepresenteerd door journalist Jesús Cintora, om het Spaanse politieke landschap en de positie van progressieve partijen voor de komende verkiezingen te bespreken.
Bardem vermeed interne discussies tussen linkse partijen en plaatste de verkiezingen van 29 november in een historisch perspectief. Volgens hem gaat het niet om een gewone machtswisseling, maar om een keuze tussen twee verschillende manieren om de samenleving in te richten.
Ik ga niet meewerken aan het diskrediteren van welke linkse partij dan ook. Ik denk dat het interessante, vanuit mijn standpunt, is dat we te maken hebben met verkiezingen die, zou ik zeggen, bijna constitutief zijn.
De auteur van het boek 'Triángulo' voorspelde een massale opkomst, gedreven door het opgehoopte sociale ongenoegen. Hij benadrukte de rol van groepen als het Sindicato de Inquilinas en de onderwijs- en zorgacties, die burgers de straat op hebben gekregen.
Bardem vertrouwde op het vermogen van linkse kiezers om in elk gebied de meest effectieve optie te kiezen om het oprukken van extremistische standpunten tegen te houden. Hij riep op om niet thuis te blijven en daadwerkelijk te stemmen.
Ik heb veel vertrouwen in de oneindige wijsheid van de linkse kiezer, en iedereen weet zelf op wie hij moet stemmen om een gemeenschappelijk doel te bereiken: het fascisme stoppen.
De schrijver benadrukte dat het programma van linkse partijen direct moet aansluiten bij de eisen die op pleinen en straten klinken. Wonen, publieke zorg, onderwijs en pensioenen moeten centraal staan, samen met een krachtige verdediging van de publieke diensten.
Bardem benadrukte de noodzaak van een fiscale hervorming waarbij de hoogste inkomens meer betalen. Hij herinnerde eraan dat bedrijven recordwinsten boeken en dat die middelen via belastingen en sterke publieke diensten moeten terugvloeien naar een betere levenskwaliteit voor de bevolking.
Hij wees de rechtse narratieven van een economie in puin van de hand en benadrukte dat het huidige progressieve kabinet samenvalt met een periode van maximale bedrijfswinsten in het land.