William Gibson definieerde cyberpunk met zijn vroege fictie, en lezers die zich willen voorbereiden op de aankomende Neuromancer-televisieserie kunnen beginnen met een korter werk dat eerder verscheen. De verhalenbundel Burning Chrome uit 1986 bevat het titelverhaal, geschreven vóór zijn debuutroman, en fungeert als een informele toegangspoort tot de dystopische toekomst die zich ontvouwt in de Sprawl-trilogie.
Klassieke elementen verschijnen al volop voordat Neuromancer in de winkels lag. Geavanceerde technologie gaat samen met diepe sociale kloven. Personages bewegen zich tussen de fysieke werkelijkheid en digitale ruimtes. De algehele sfeer blijft somber ondanks de schijnbare vooruitgang. Eerdere invloeden zoals Philip K. Dicks Do Androids Dream of Electric Sheep?, later verfilmd als Blade Runner, hielpen het genre vorm te geven, maar Gibson maakte er iets eigens van.
Twee bekwame hackers werken samen aan digitale diefstallen met hoge inzet in een toekomstige stad. Hun doelwitten zijn onder meer figuren uit de georganiseerde misdaad, en een jonge vrouw komt in beeld, wat het verhaal een noir-sfeer geeft. Het verhaal blijft compact met ongeveer vijfentwintig pagina’s, waardoor de kans kleiner is dat lezers verdwalen dan bij Gibsons dichtere romans. Bijfiguren en organisaties die hier worden geïntroduceerd, duiken later op in de bredere Sprawl-saga.
Het verhaal markeert Gibsons eerste gebruik van de Sprawl-setting die de trilogie van Neuromancer, Count Zero en Mona Lisa Overdrive draagt. Lezers krijgen al vroeg een beeld van de machtsstructuren in deze wereld en de mensen die buiten de wet opereren. Hoewel beide werken een ingewikkelde stijl hebben, maakt de kortere lengte van Burning Chrome het een toegankelijkere opstap voordat lezers de roman met zijn overlappende verhaallijnen aanpakken.
Twee verhalen uit dezelfde bundel werden verfilmd met wisselend succes. Johnny Mnemonic werd in 1995 een bioscoopfilm met Keanu Reeves in de hoofdrol, en New Rose Hotel kreeg eveneens een verfilming. Geen van beide oogstte veel lof. Het televisieformaat dat gepland staat voor de Neuromancer-serie op Apple TV+ begin 2027 past mogelijk beter bij Gibsons gelaagde stijl dan een enkele speelfilm.
De bundel geeft de essentiële sfeer en belangrijke achtergrondinformatie zonder de volledige complexiteit van de latere roman. Voor wie nieuwsgierig is naar de cyberpunk-toon voorafgaand aan de serie van 2027 maar nog niet meteen aan Neuromancer wil beginnen, biedt het korte verhaal een praktisch startpunt dat toch de kenmerkende stem en thema’s van de auteur weergeeft.