Een Brusselse rechtbank heeft geoordeeld dat een Belgisch turnclub indirecte discriminatie pleegde door een 16-jarige tiener uit te sluiten van een trainingskamp omdat hij weigerde water te drinken tijdens de ramadan. De Royale Forestoise de Gymnastique moet de jongere een schadevergoeding van 2.000 euro betalen, meldt het dagblad DH Les Sports.
In 2025 dwong de club de tiener, die de ramadanviering naleefde en zich onthield van eten en drinken tijdens de daguren, te kiezen tussen hydrateren om de trainingen voort te zetten of zijn vasten aanhouden en het kamp verlaten. Het kamp bestond uit zes uur intensieve inspanning per dag gedurende vijf dagen.
De club rechtvaardigde de beslissing met gezondheids- en veiligheidsredenen en stelde dat zij het risico niet kon nemen dat de jongere die inspanning leverde zonder vocht in te nemen, en wees op mogelijke civiele aansprakelijkheid bij een ongeval. De moeder van de tiener, gesteund door Unia, het onafhankelijke Belgische overheidsorgaan tegen discriminatie, vond dat de absolute verplichting tot hydrateren en de daaruit voortvloeiende uitsluiting geen passende of noodzakelijke maatregelen waren.
De rechtbank volgde het standpunt van de eiseres en oordeelde dat er minder beperkende opties bestonden, zoals het eisen van een medisch attest dat de geschiktheid van de sporter voor training onder die omstandigheden bevestigt of het vragen van een vrijwaring van aansprakelijkheid aan de ouders. De rechtbank concludeerde dat de uitsluiting indirecte discriminatie op grond van godsdienst vormde, omdat een ogenschijnlijk neutrale regel een beschermde groep onevenredig trof.
Ouders toestaan hun kinderen naar een kamp te sturen zonder dat zij verplicht zijn te hydrateren. Als er dan een ongeval gebeurt, en dat zal gebeuren, kan ik mezelf dan nog in de spiegel aankijken?
Jacky Materna bekritiseerde het vonnis fel en verklaarde dat hij in de toekomst op dezelfde manier zal handelen. De rechtbank schafte ook een later ingevoerde regel van de club af die alle turners verplichtte minstens elke 45 minuten te hydrateren op straffe van uitsluiting, omdat die eveneens indirect discriminerend was.
De jongere en zijn omgeving kregen niet alle eisen ingewilligd, omdat de rechtbank weigerde de club te verplichten excuses aan te bieden, aangezien dat het opleggen van een bepaalde mening zou betekenen en de vrijheid van geweten en meningsuiting zou kunnen schenden. De Franstalige turnfederatie begreep de gezondheids- en veiligheidsargumenten van de club, maar vond de uitsluiting disproportioneel en bood excuses aan voor het incident.