Een uitverkocht publiek in Nationals Park in Washington D.C. maakte van een Bruce Springsteen-concert een collectieve uiting van protest op woensdagavond. Nadat de E Street Band 'Streets of Minneapolis' had gespeeld, barstte spontaan het publiek los in de kreet 'ICE out now', die ondanks de regen door de hele zaal klonk.
Bruce Springsteen verscheen op het podium in zijn vertrouwde vest, overhemd en stropdas. Hij vertelde het publiek dat de E Street Band de kracht van kunst en rockmuziek wilde inzetten in moeilijke tijden. Daarna volgde een cover van Edwin Starrs 'War', direct gevolgd door 'Born in the U.S.A.' om de oorspronkelijke betekenis van het nummer te benadrukken.
De setlist was dezelfde als tijdens de hele twintigdaagse tour. Springsteen hield zijn vaste teksten aan, waarin hij actuele gebeurtenissen aanstipte, waaronder immigratiedetenties in faciliteiten zoals Delaney Hall in New Jersey en andere maatregelen van de regering rond de rechtspraak, musea, de NAVO en buitenlandse hulp.
Rage Against the Machine-oprichter Tom Morello was te horen in twaalf van de zevenentwintig nummers. Hij wisselde vocalen met Springsteen in een cover van de Clash-nummer 'Clampdown' en leverde intense solo's tijdens 'American Skin (41 Shots)' en een versie van 'The Ghost of Tom Joad' die deed denken aan de Rage Against the Machine-arrangement.
Ook de vaste bandleden Nils Lofgren en Steven Van Zandt vielen op: Lofgren met vurige leads in 'Youngstown' en 'Because the Night', terwijl Van Zandt fungeerde als muzikaal leider.
Het nummer 'Streets of Minneapolis' zorgde voor de luidste spontane reactie. Nadat Springsteen het publiek had uitgenodigd om zich te laten horen, bleven duizenden 'ICE out now' scanderen toen de muziek was gestopt. Het moment voelde cathartisch voor veel bezoekers die in de regen stonden.
Voordat de hoofset eindigde met 'Badlands' en 'Land of Hope and Dreams', maakte Springsteen bekend dat er op 3 oktober het 'Power to the People'-festival buiten Washington komt. Tom Morello, de Foo Fighters, Dave Matthews, de Dropkick Murphys en andere artiesten treden op.
De band sloot de avond af met Bob Dylans 'Chimes of Freedom', een nummer dat Springsteen sinds 1988 in zijn repertoire heeft. De verkorte versie behield zijn volledige emotionele lading en hield de aandacht vast van fans die tot de laatste noot bleven.
Honesty, honor, humility, character, integrity, truth, compassion, humanity, thoughtfulness, morality, true strength and decency, don’t let anybody tell you these things don’t matter anymore. They do!