Het zonlicht van Palm Springs stroomt het elegante mid-century modern huis binnen dat centraal staat in het stuk Other Desert Cities van Jon Robin Baitz, maar lang begraven familiegeheimen willen niet verborgen blijven. Een nieuwe Broadway-revival onder regie van John Benjamin Hickey ging in première in het Hudson Theatre met een indrukwekkend ensemble dat Julia Louis-Dreyfus in haar Broadway-debuut, Ed Harris, Allison Janney, Joe Keery en Lily Rabe omvat.
De productie komt op een moment dat politieke en sociale verdeeldheid extra scherp aanvoelt. Het script van Baitz volgt de rijke familie Wyeth tijdens de kerst van 2004. De gepensioneerde scenarioschrijfster Polly Wyeth en haar man Lyman, ooit bevriend met de Reagans en Bushes, botsen met hun liberale zus en hun volwassen kinderen over een memoir die pijnlijke waarheden dreigt bloot te leggen.
Louis-Dreyfus speelt Polly als een gepolijste Reagan-republikein wiens oppervlakkige charme een diepere starheid maskeert. Harris vertolkt Lyman, de voormalige acteur die ambassadeur werd en de vrede probeert te bewaren. Janney geeft Silda, Polly's bohémien ex-schrijfpartner en ideologische tegenpool, een scherpe humor.
Het centrale conflict barst los wanneer dochter Brooke onthult dat ze een familie-memoir heeft geschreven in plaats van een nieuwe roman. Het boek beschrijft de zelfmoord van de oudste zoon Henry jaren eerder en de omstandigheden daaromheen. Keery speelt de relaxte producer Trip, terwijl Rabe de getroebleerde Brooke vertolkt die jaren van depressie en woede jegens haar ouders met zich meedraagt.
De eerste akte bevat scherpe familiegrappen. De tweede akte wordt confronterender als beschuldigingen vliegen en lang onderdrukte details over Henry’s radicale verleden en de reactie van de familie naar boven komen. Geen enkel personage bezit een onbetwiste versie van de gebeurtenissen.
De cast put uit de genegenheid van het publiek voor bekende gezichten. Louis-Dreyfus brengt warmte en komische timing in Polly, terwijl Janney direct applaus oogst bij haar entree als Silda. Harris levert een memorabele scène in de eerste akte waarin hij een oude film-doodsscène naspeelt. Rabe en Keery houden stand tegenover de veteranen, waarbij Rabe het emotionele gewicht draagt van Brooke’s woede en de ambiguë epiloog van het stuk.
De revival verschilt qua toon van de originele productie uit 2011, maar het kernverhaal behoudt zijn kracht. Sommige kijkers zullen bepaalde plotwendingen in twijfel trekken, maar de prestaties houden het publiek tot het einde geboeid.