Britanniës Schuldbeheerder accepteerde dinsdag een gemiddeld rendement van 5,383 procent bij de verkoop van £4,25 miljard aan 10-jarige obligaties die in juli 2036 aflopen. Het resultaat betekende het hoogste rendement op dit soort schuld sinds 1999 en kwam tot stand terwijl beleggers extra compensatie zochten voor aanhoudende inflatierisico’s en de mogelijkheid van hogere overheidsuitgaven in de begroting van volgende maand.
Dezelfde obligaties leverden vorige maand een gemiddeld rendement van 5,16 procent op, destijds al het hoogste niveau in bijna twee decennia. De 10-jaarsrendementen zijn sindsdien verder gestegen en bereikten maandag een 19-jaars hoogtepunt van 5,44 procent, voordat ze na de laatste veiling uitkwamen op 5,39 procent.
De vraag was zwakker dan bij de vorige veiling. Biedingen dekten de uitgifte 3,34 keer, tegen meer dan 3,6 keer vorige maand. De veilingstaart liep op tot 0,5 basispunt, tegen 0,1 basispunt in augustus, wat wijst op verminderde enthousiasme aan de rand.
De veiling was aan de zwakke kant, wat bijdraagt aan het verhaal dat beleggers nog steeds terughoudend zijn om duration toe te voegen, ondanks aantrekkelijke rendementsniveaus.
De stijging van de gilt-rendementen maakt deel uit van een bredere wereldwijde stijging van de leenkosten. Hoge energieprijzen hebben de angst aangewakkerd dat de inflatie langer hoog blijft, waardoor de verwachting is dat centrale banken een strakker beleid zullen handhaven. Markten maken zich ook zorgen over de omvang van de overheidsleningen en de stijgende kosten van de schuldendienst.
In het Verenigd Koninkrijk richt de aandacht zich op de begroting van 28 oktober, die wordt gezien als een cruciale test voor Minister van Financiën John Healey. Maandag benadrukte hij in zijn eerste begroting fiscale terughoudendheid, met als doel de markten gerust te stellen dat de regering van Premier Andy Burnham strenge controle houdt over de uitgaven.
Handelaren rekenen nu op maar liefst vijf renteverhogingen van de Bank of England tegen het einde van 2027. Deze verwachting, in combinatie met binnenlandse fiscale zorgen, blijft de vraag naar langerlopende Britse staatsobligaties beïnvloeden.