Veel mensen bewaren thuis potjes met zand van verschillende stranden of vragen vrienden die naar exotische bestemmingen reizen om een handvol van dat materiaal of een schelp mee te nemen. Die ogenschijnlijk onschuldige gewoonte kan leiden tot aanzienlijke sancties wanneer ze wordt toegepast aan de Spaanse kusten.
Met de komst van de zomer en de toename van bezoeken aan de meer dan 3.500 geregistreerde stranden in het land, is het goed om eraan te herinneren dat het verzamelen van zand, stenen of schelpen strikt gereguleerd is.
De Wet 42/2007 inzake Natuurlijk Erfgoed en Biodiversiteit verhindert de willekeurige verzameling van natuurlijke hulpbronnen. De Kustwet van 1988 (Wet 22/1988) beschermt het openbare maritiem-terrestrische domein en beperkt de winning van zand en schelpen zonder voorafgaande toestemming.
Elke niet-toegestane winning wordt beschouwd als een overtreding. De boetes variëren tussen 100 en 60.000 euro, afhankelijk van de hoeveelheid ontvreemd materiaal en de ecologische schade in het gebied.
De impact beperkt zich niet tot het onmiddellijke verlies van materiaal. Schelpen fungeren als schuilplaats voor kleine organismen en dragen bij het slijten bij aan de vorming van nieuw zand. Hun verwijdering versnelt de degradatie van de kust op cumulatieve wijze.
Naast de staatswetgeving beschikken de gemeenten van kustgemeenten vaak over eigen verordeningen die deze verboden versterken. Deze lokale regels kunnen specifieke straffen omvatten voor het stelen van aggregaten of voor milieuschade.