- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Van familiedrama's tot epische westerns: deze hits bewezen dat emotionele diepgang enorme publieken en inkomsten kon genereren

Steven Spielbergs release van Jaws in 1975 transformeerde de filmindustrie door het moderne blockbuster-model te introduceren. Deze producties combineren grote budgetten met brede aantrekkingskracht via sterren, zware promotie en brede releases.

De meeste blockbusters mikken op spanning en escapisme. Toch heeft een selecte groep in de filmgeschiedenis laten zien dat zelfs diep trieste verhalen grote publieken kunnen raken en flinke winsten opleveren. Deze films doen meer dan een paar droevige scènes bevatten. Ze laten kijkers achter zonder een happy end, en hun financiële prestaties blijven indrukwekkend.

My Girl brengt rouw en groei naar jonge kijkers

My Girl uit 1991 springt eruit als een familievriendelijke titel in deze categorie. Het coming-of-age-verhaal met de jonge Macaulay Culkin mengt romantiek en drama. Critici gaven het destijds gemengde recensies, maar het publiek omarmde de film. Decennia later blijft de film resoneren.

De onverbloemde blik op dood, verlies en rouw trok kritiek van sommige recensenten. Voorstanders stellen dat eerlijke weergaves van deze emoties kinderen helpen moeilijke gevoelens te verwerken. De film toont dat kinderfilms zware thema's kunnen behandelen en toch een breed publiek bereiken.

Legends of the Fall weeft schoonheid met herhaalde tragedie

Legends of the Fall, uitgebracht in 1994, bewerkt de novelle van Jim Harrison. Het historische drama volgt personages over vijf decennia in minder dan tweeënhalf uur. Brad Pitt leidt de cast in een van zijn opvallendste rollen uit de jaren negentig. De film verdiende meer dan vijf keer zijn productiebudget, ondanks bescheiden kritieken.

De score van James Horner en de Oscarwinnende cinematografie van John Toll creëren visuele en muzikale pracht. Daartegenover levert het verhaal een reeks harde persoonlijke verliezen. Het contrast tussen de esthetische aantrekkingskracht en de tragische gebeurtenissen geeft het verhaal blijvende impact.

Dances With Wolves onderzoekt historisch verlies vanuit een nieuw perspectief

Dances With Wolves markeerde het regiedebuut van Kevin Costner in 1990. Bewerkt van Michael Blakes roman uit 1988, die Blake ook omzette in het scenario, werd de drie uur durende western een van de opvallendste regiedebuten van het decennium. Het positioneerde Costner snel als filmmaker om in de gaten te houden.

De revisionistische epos wordt nog steeds gezien als een van de sterkste mainstream-westerns van zijn tijd. De kracht ligt in het confronteren van de pijnlijke realiteit van historische gebeurtenissen en het kolonialistische perspectief dat lang gebruikelijk was in het genre. De film belicht de onvermijdelijke tragedie zonder de weergave van het verleden te verzachten.