De komiek Berto Romero heeft een verhaal vol humor en schaamte gedeeld tijdens een recente uitzending van Nadie Sabe Nada. Het programma dat hij samen met Andreu Buenafuente presenteert op de Cadena SER diende als decor om een ontmoeting te herinneren die hem jaren geleden met stomheid sloeg.
Het verhaal kwam naar boven toen hij terugblikte op zijn bezoek aan het Filmfestival van Sitges, waar hij de film 5 minuten meer presenteerde. De film, geregisseerd door Javier Ruiz Caldera en geschreven door Romero zelf, gaf hem de kans om terug te keren naar een festival dat hem altijd bijzonder heeft geleken. De humorist benadrukte de emotie van het weer tegenkomen van bekende gezichten in die omgeving.
Tussen de anekdotes van het evenement noemde Romero een specifieke foto die de aandacht van zijn programma-collega’s trok. Hij doelde op een foto naast de Amerikaanse actrice Heather Graham, een figuur die jarenlang een prominente plek innam op zijn persoonlijke lijst van bewonderingen.
Romero erkende dat de ontmoeting niet zo soepel verliep als je zou verwachten. De zenuwen die zich na jaren van bewondering hadden opgebouwd, werkten tegen hem en zorgden voor een duidelijke spanning. Tussen het lachen door beschreef hij de blik die hij niet helemaal kon verbergen: 'Je merkt dat er een viezigheid in je blik zit'.
Je merkt dat er een viezigheid in je blik zit
De uitspraak zorgde voor hilariteit bij Buenafuente en werd een van de meest besproken momenten van de uitzending. Romero herinnerde zich het voorval met afstand en humor, al gaf hij toe dat de jeugdbewondering op dat moment nog zwaar woog.
Heather Graham, die nu 56 jaar is, brak wereldwijd door met haar rol als Rollergirl in Boogie Nights (1997). Daarna verstevigde ze haar populariteit met haar vertolking van Felicity Shagwell in Austin Powers: De spion die me gek maakte (1999). De actrice speelde ook in films als Drugstore Cowboy, Bowfinger, From Hell en The Hangover, en verscheen in de serie Twin Peaks.
Jaren na die ontmoeting in Sitges blijft Romero de anekdote oproepen met dezelfde mix van plezier en schaamte die zijn meest persoonlijke bijdragen aan het programma kenmerkt.