De econoom Gonzalo Bernardos wierp in het programma 'Más Vale Tarde' een vraag op die in Spanje vaak tot debat leidt: of grote vermogens bereid zouden zijn meer belasting te betalen. Bernardos verdedigde dat het land ruimte heeft om de belastingdruk op grote fortuinen te verhogen en wees erop dat het echte obstakel niet het gebrek aan middelen is, maar de structuur van het huidige fiscale systeem.
Tijdens zijn bijdrage vergeleek Bernardos de Spaanse situatie met die van het Verenigd Koninkrijk. Hij citeerde een enquête uit 2024 waaruit bleek dat 41 procent van de Britten een belastingverhoging steunde om de publieke diensten te verbeteren, tegenover 24 procent die zich daartegen verzette. De steun nam sterk toe wanneer de vraag over de gezondheidszorg ging: zes op de tien burgers toonden zich bereid meer bij te dragen.
De econoom nuanceerde dat de Britten ook een efficiëntere besteding van publieke middelen eisen. "Meer betalen zonder dat het beheer verbetert, dat zien velen niet zitten", vatte hij samen.
Bernardos koppelde de verslechtering van sommige Britse publieke diensten aan de maatregelen uit de regeringstijd van Margaret Thatcher. Volgens zijn analyse leidden de bezuinigingen en privatiseringen tot grotere sociale ongelijkheden, vooral tussen gebieden met verschillende inkomensniveaus.
Daarentegen verdedigde hij dat sterke publieke diensten bijdragen aan het verkleinen van die kloof. Hij noemde de Spaanse gezondheidszorg als voorbeeld, die ondanks de huidige problemen nog steeds een van de belangrijkste instrumenten is om gelijke kansen te waarborgen.
De econoom verwierp het argument dat een hogere belastingdruk noodzakelijkerwijs tot een uittocht van vermogens zou leiden. "Die mantra dat we de rijken geen hogere belastingen kunnen opleggen omdat ze weggaan, is weer een leugen", stelde hij. In dezelfde lijn voegde hij eraan toe: "De rijken ontwijken belastingen omdat wij dat toelaten, want de heffingen zijn zo ontworpen dat zij kunnen ontwijken".
De heffingen zijn zo ontworpen dat de rijken kunnen ontwijken
Als praktisch voorbeeld noemde hij het geval van enkele contentmakers die hun woonplaats naar Andorra verplaatsen. Hij wees erop dat de fiscale techniek het mogelijk maakt bepaalde activiteiten te belasten wanneer die nog steeds in Spanje worden uitgevoerd, al erkende hij dat "tot nu toe niemand dat heeft willen doen".