Bangladeshse regisseur Ishtiyak Ahmad Zihad brengt debuutfilm in première op Shanghai Festival

The Blind Girl and an Elephant volgt drie vrouwen die bijgeloof en patriarchaat trotseren in ruraal Bangladesh

De eerste speelfilm van Ishtiyak Ahmad Zihad, The Blind Girl and an Elephant, ging in wereldpremière op het Shanghai International Film Festival, waar de film meedeed in de sectie Asian New Talent. Het drama volgt drie vrouwen in een afgelegen Bangladeshi dorp die bijgeloof en religieus conservatisme trotseren terwijl ze proberen een betere toekomst vorm te geven.

Zihad put uit persoonlijke familie-ervaringen voor het verhaal

De 24-jarige filmmaker groeide op op het platteland van Bangladesh en zag patriarchaat van dichtbij. Zijn moeder en zus doorstonden verschillende ontberingen in de samenleving, ervaringen die de kern vormden van de inspiratie voor de film. Zihad zegt dat deze waarnemingen uit het echte leven hem ertoe aanzetten te onderzoeken hoe vrouwen navigeren binnen beperkte opties in zulke omgevingen.

Het verhaal draait om de blinde Momi, schoolmeisje Hima en zwangere Laili. Elk personage droomt ervan om vrij te breken, maar hun inspanningen leiden tot steeds zwaardere repercussies. De olifant in de titel dient als metafoor. Zihad legt uit dat vrouwen in zijn land zichzelf vaak zien als krachtige maar onschadelijke figuren, terwijl mannen hen als bedreigingen beschouwen.

Zwart-witcinematografie weerspiegelt de realiteit van de personages

Zihad koos ervoor de film in zwart-wit te draaien om de beperkte levens van de protagonisten te weerspiegelen. Hij gelooft dat kleur in algemene zin realistisch aanvoelt, maar monochrome beelden de kleurloze wereld waarin deze vrouwen leven beter vastleggen. De keuze versterkt de thematische focus op beperkte horizonnen en maatschappelijke druk.

Film behandelt gevoelige kwesties rond rechtvaardigheid en religieuze vertekening

Een verhaallijn volgt een protagonist die wordt gemolesteerd door een religieuze figuur die geen consequenties ondervindt. Zihad koppelt zulke incidenten aan onvolledig religieus onderwijs, waarbij individuen vertrouwen op persoonlijke interpretaties in plaats van een goed begrip. Hij merkt op dat media deze zaken vaak vermijden omdat ze raken aan gevoelige religieuze opvattingen.

Media does not capture these kinds of things because it’s a sensitive issue and it dignifies our religious point of view.

— Ishtiyak Ahmad Zihad, Interview with Variety

Vrouwelijke banden vormen het emotionele hart van het verhaal

Vriendschappen tussen de vrouwen drijven een groot deel van de emotionele diepgang van de film. Zihad, die een tweelingzus heeft met veel vrouwelijke vrienden, putte uit nauwkeurige observatie van deze relaties. Nabijheid tot vrouwen hielp hem de kracht van die connecties te begrijpen en op het scherm te portretteren.

Productieteam en opkomende golf in de Bangladeshse cinema

Zihad studeerde film en media aan Jatiya Kabi Kazi Nazrul Islam University. Zijn docent Manoj Pramanik produceerde het project onder Manpachitra. De Duitse producent Christoph Thoke van Mogador Film fungeerde als associate producer, met Fazle Hasan Shishir als co-producer. Zihad benadrukt het vertellen van verhalen die geworteld zijn in de rechten, dromen en verlangens van lokale mensen.

Hij wijst op een bredere verschuiving en noemt drie Bangladeshse films die zijn geselecteerd voor het International Film Festival Rotterdam, waaronder een die de Big Screen Award won. Regisseurs van de nieuwe generatie drijven wat Zihad beschrijft als een frisse golf in de industrie.

Volgend project verkent moeder-zoonrelatie

Zihad is al bezig met de ontwikkeling van zijn volgende speelfilm. Getiteld Mother Stitching Her Last Story onderzoekt de band tussen een moeder en zoon en bevindt zich nog in een vroeg scriptstadium.