Ghanese filmmaker Aseye Fiagbe hoorde de muziek van toetsenist Kiki Gyan voor het eerst als onderdeel van haar kindertijdssoundtrack. Jaren later ontdekte ze hoe weinig mensen eigenlijk van zijn werk wisten.
De onevenwichtige verhouding tussen zijn muzikale output en het smalle verhaal over zijn dood inspireerde haar nieuwe documentaireproject.
Too Much Music is een van de werken in ontwikkeling die zijn geselecteerd voor de editie 2026 van Open Doors, het coproductieplatform van het Filmfestival van Locarno. Fiagbe presenteerde de film tijdens de tweede Afrika-gerichte ronde en ontving een van de drie Open Doors Grants.
Ze produceert via haar eigen Aseye Fiagbe Creative Studio in Ghana. De subsidie en festivalcontacten helpen haar internationale coproductiepartnerschappen op te bouwen terwijl het onderzoek doorgaat in Londen, Lagos en New York.
De film volgt Kiki Gyan, de tiener die sensatie maakte bij de Afro-rockband Osibisa en meevormgaf aan Afrikaanse disco en funk. Na zijn vertrek uit de groep vanwege credits en eigendomsissues sloeg hij een solopad in dat hem over continenten voerde.
Archiefbeelden en interviews met familie en medewerkers laten zien hoe de industrie die profiteerde van zijn talent later weinig steun bood toen hij in moeilijkheden kwam. De documentaire onderzoekt wie het verhaal van een artiest beheerst nadat die er niet meer is.
Ik ben opgegroeid met Osibisa als onderdeel van de soundtrack van het leven in Ghana, maar het verhaal dat ik kende over Kiki Gyan was eigenlijk het verhaal van hoe hij stierf. Dat stoorde me.
Fiagbe benadrukt dat de film een simpel reddingsverhaal vermijdt. In plaats daarvan houdt ze genialiteit, exploitatie, vreugde en kwetsbaarheid bij elkaar.
Een heel persoon kan één fout, één tragedie, één krantenkop worden. Kiki’s verhaal speelt zich af binnen een heel specifieke Ghanese en Afrikaanse muziekgeschiedenis, maar de vragen eronder voelen universeel.
Onderzoek en schrijven zijn nog in volle gang, met speciale aandacht voor Gyans tijd buiten Ghana. Fiagbe wil de banden met producenten en financiers die ze in Locarno ontmoette versterken om de internationale structuur van de film vorm te geven.