The Ritz in Londen staat al lang voor een theatrale vorm van weelde, met zijn grote pilaren, vergulde interieurs en Frans geïnspireerde elegantie. Voor veel bezoekers vertegenwoordigt het monument aan Piccadilly een klassieke fantasie van high-end gastvrijheid. Toch laat een recent bezoek aan de tijdelijke locatie aan Arlington Street zien hoe het hotel een intiemere luxe biedt terwijl het hoofdgebouw een uitgebreide verbouwing ondergaat.
Het hotel bevindt zich midden in wat wordt omschreven als de grootste renovatie in zijn 120-jarige geschiedenis, met kosten die oplopen tot £300 miljoen. Werkzaamheden aan de Piccadilly-zijde omvatten nieuwe schermen en beschermende afdekkingen rond de pilaren, die naar verwachting tot 2028 blijven staan. In de kelder wordt een nieuw zwembad en een spa op meerdere niveaus aangelegd. Ondertussen zijn de activiteiten verplaatst naar de Arlington Street-vleugel, het voormalige hoofdkantoor van Eagle Star Insurance dat het hotel in 2005 overnam.
De verhuizing creëert een kleinschaligere versie van de oorspronkelijke ervaring. De lobby heeft uitgebreid marmer en spiegeloppervlakken die een gepolijste uitstraling geven ondanks de smallere indeling. Hoewel het de dramatische entree van het hoofdgebouw mist, biedt de annex nog steeds alle kenmerken van attente service in een compactere setting.
Op een doordeweekse ochtend staan er in de met glas overdekte eetzaal slechts zes tafels. Onder de gasten bevinden zich een televisiepersoonlijkheid, groepen toeristen, een financieel directeur en een stel dat vintage champagne drinkt. De ruime indeling zorgt ervoor dat iedereen goed gescheiden zit, wat een sfeer van bijna stilte creëert die alleen wordt doorbroken door de airconditioning en af en toe beweging van het personeel.
Het menu weerspiegelt de prijsstrategie van het hotel. Een traditioneel Engels ontbijt kost £37, met toast voor nog eens £8. Navullingen van vers sinaasappelsap kosten £9 per stuk. Het toevoegen van kaviaar aan een omelet brengt een aanzienlijke extra kosten met zich mee. Een minimumuitgave van £55 per persoon benadrukt verder het selectieve karakter van het klantenbestand.
De ervaring benadrukt hoe moderne luxe vaak draait om afstand tot anderen. Met minder gasten en een boutique-aantal kamers zijn ontmoetingen met medegasten zeldzaam. Het personeel handhaaft een professionele maar ingetogen aanwezigheid. Deze opzet maakt de historische grandeur persoonlijker en minder overweldigend dan in drukke tijden.
De auteur, die stadsredacteur is bij FT Alphaville, herinnert zich kinderherinneringen aan de omgeving van Piccadilly van decennia geleden. Die herinneringen benadrukken dat gastvrijheid uiteindelijk afhangt van het vermogen om te betalen. De huidige opzet in de annex distilleert die exclusiviteit tot zijn puurste vorm.