De sci-fi-actiefilm Edge of Tomorrow uit 2014 introduceerde het publiek aan een soldaat die gevangen zit in een herhalende strijd tegen buitenaardse indringers. Nu bezoekt een nieuwe Japanse animatiefilm hetzelfde kernverhaal met frisse ogen en een grote verschuiving in focus.
Hiroshi Sakurazaka publiceerde de originele light novel All You Need Is Kill in 2004. Het boek volgt een jonge Japanse soldaat genaamd Keiji Kiriya die in gevecht sterft en wakker wordt om dezelfde dag opnieuw te beleven. Doug Liman regisseerde de Hollywoodversie met Tom Cruise als een herziene public relations-officier en Emily Blunt als de geharde krijger Rita Vrataski. De film kreeg goede kritieken ondanks bescheiden opbrengsten van 381 miljoen dollar tegen een budget van 178 miljoen dollar.
Het verhaal heeft sinds de verschijning meerdere adaptaties opgeleverd. Een manga van 17 hoofdstukken verscheen in 2014 in Weekly Young Jump, geschreven door Ryosuke Takeuchi en getekend door Takeshi Obata. De nieuwste versie komt van de Japanse studio Studio 4°C en bereikte het afgelopen jaar de bioscopen.
Anders dan de roman en Edge of Tomorrow houdt de nieuwe animatiefilm de Japanse setting aan, maar geeft Rita Vrataski de hoofdrol. Kijkers zien hoe zij de dodelijke cyclus herhaalt, vechtvaardigheden leert door mislukkingen, waarna halverwege blijkt dat Keiji zich bij haar lus heeft gevoegd. Het einde weerspiegelt de Hollywoodfilm: de held breekt de cyclus, verslaat de aliens en keert terug naar het begin van het verhaal met een kans om opnieuw contact te maken met de partner.
Eerdere versies eindigen op een donkerder toon. In de roman en manga moet een personage sterven om de ander te bevrijden. Rita offert zichzelf op zodat Keiji haar herinnering kan meedragen, wat meer diepgang geeft aan de betekenis van de titel.
Regisseur Kenichiro Akimoto koos voor een opvallende visuele aanpak die afwijkt van de mechanische exopakken en tentakelachtige aliens uit eerdere adaptaties. Rita’s harnas lijkt op een duikerpak met een heldere bolhelm en verlengde, digitigrade ledematen. De aliens verschijnen als grote, kleurrijke bloemen in plaats van zwarte bollen of kronkelende massa’s.
Ik wilde een kleurrijke, levendige hel verbeelden. De gedachte daarachter was dat deze tijdlus de cyclus van leven en dood herhaalt. Rita moet herhaaldelijk mooi leven terwijl ze deze onvermijdelijke dood onder ogen ziet. Ik wilde de boodschap overbrengen dat het leven mooi kan zijn — daarom koos ik voor het hypersatureerde kleurenpalet van de film.
Het verzadigde kleurenpalet benadrukt de romantische kern van het verhaal. Door de focus te leggen op het leven dat zich mooi herhaalt te midden van de onvermijdelijke dood, biedt de film een ander emotioneel register dan de grimmigere manga- en live-actionversies.