- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De Uhackatik-structuur, gedateerd op 390 miljoen jaar oud, toont duidelijke sporen van een meteorietinslag op traditionele Innu-gronden.

Een toevallige observatie op Google Maps bracht de amateurastronoom Joël Lapointe ertoe een cirkelvormige formatie van ongeveer 25 kilometer doorsnee te identificeren nabij het Marsalmeer, in de regio Côte-Nord in Quebec. Wat aanvankelijk een simpele topografische anomalie leek, werd het startpunt voor de ontdekking van een tot nu toe onbekende oude inslagkrater.

Eerste vermoeden en wetenschappelijke samenwerking

Lapointe verkende het gebied om een excursie te plannen toen hij de cirkelvorm en het ongebruikelijke formaat van de structuur opmerkte. Omdat hij de formatie niet in catalogi van bekende kraters aantrof, deelde hij zijn bevindingen met het team van Impact Earth, een initiatief van de Western University dat gespecialiseerd is in buitenaardse inslagen. Dat eerste vermoeden op basis van luchtfoto’s leidde tot een veldexpeditie om de sporen ter plaatse te verifiëren.

Geologische bewijzen van de inslag

De monsters die in het gebied werden verzameld, onthulden shatter cones, formaties die typisch zijn voor de schokgolven die ontstaan bij botsingen met ruimteobjecten. De onderzoekers vonden ook grote hoeveelheden gesmolten gesteente, het resultaat van de extreme temperaturen tijdens de inslag, met diktes tot wel 50 meter op sommige plekken.

Datering en naamgeving van de krater

Voorlopige analyses plaatsen het evenement ongeveer 390 miljoen jaar geleden, in het Devoon, lang voordat de dinosauriërs verschenen. De structuur kreeg de naam Uhackatik na overleg met de Innu Raad van Ekuanitshit, op wiens traditionele gronden de vindplaats ligt.

Hoewel aanvullend onderzoek nodig is om alle details te bevestigen, komen de verzamelde bewijzen overeen met de kenmerken van een meteorietinslag. De vondst benadrukt hoe structuren die honderden miljoenen jaren geleden ontstonden, verborgen kunnen blijven tot een toevallige waarneming ze weer onder de aandacht van de wetenschap brengt.