Het allereerste Ballon d'Or van het Spaanse voetbal, uitgereikt precies een eeuw geleden, verkeert in perfecte staat onder bewaring van de familie van de winnaar. Félix Quesada, verdediger van Real Madrid, ontving de prijs in 1926 voor zijn optreden in een wedstrijd tegen Sevilla en vandaag bewaren zijn achterkleinkinderen hem in een vitrine in Pozuelo de Alarcón.
Elena Quesada Horta en haar zus bewaren de prijs samen met de originele doos waarin hij werd uitgereikt. De bal vertoont enkele kleine deukjes door zijn lange bestaan, maar blijft perfect herkenbaar. De familie heeft hem decennialang beschermd nadat hij van de weduwe van Quesada naar haar vader en uiteindelijk naar hen overging.
De echtgenote van Félix, María Rodríguez Agudo, bekend als tante Maruja, was het eerste vrouwelijke lid van Real Madrid en leefde intens met de kleuren van de club. Na haar overlijden zo’n dertig jaar geleden kwam de trofee bij de huidige familie terecht, die hem met zorg heeft bewaard ondanks dat ze niet bijzonder voetbalfan is.
De prijs ontstond op initiatief van de Vereniging van de Pers van Madrid voor de wedstrijd Real Madrid-Sevilla op 23 september 1926. Elke entreekaart bevatte een stembiljet dat persoonlijk moest worden ingeleverd bij de vereniging aan de Calle Carretas 10. De telling vond plaats bij de notaris en het resultaat werd op 5 oktober bekendgemaakt.
Quesada kreeg 1.154 stemmen tegenover 177 voor Manuel Roldán, aanvaller van Sevilla. De uitreiking vond plaats op 10 oktober tijdens een andere wedstrijd van Madrid in het regionale kampioenschap. De trofee, vervaardigd door Talleres Ibarra, werd overhandigd door journalist Rafael Marquina van El Heraldo.
Geboren in 1902 in het Madrid van de Habsburgers, leerde Quesada het vak bij Recreativo Español voordat hij naar Real Madrid vertrok. Hij speelde 249 wedstrijden in het witte shirt, won 18 titels waaronder twee landstitels en twee bekers, en scoorde 32 doelpunten, waarvan vele vanaf de penaltystip, een specialiteit waarin hij pionier was.
Negen keer international, nam hij deel aan de historische 4-3-overwinning op Engeland in het Metropolitano in 1929. Na de Burgeroorlog werkte hij als procureur en later als bondscoach samen met Paulino Alcántara en Luis Iceta na het WK van Brazilië in 1950.
Hopelijk draagt dit alles bij aan zijn eerbetoon