- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

A Bit of Light verkent verdriet, zingeving en onverwachte verbindingen te midden van politieke onrust in Teheran.

Ali Asgari doet mee aan de hoofdcompetitie van Venetië met A Bit of Light, een ingetogen drama over een Iraanse arts die het einde van zijn professionele leven en persoonlijke veerkracht onder ogen ziet. De film volgt Arash, een arts uit Teheran wiens vergunning is ingetrokken nadat hij gewonde demonstranten behandelde, terwijl hij zich voorbereidt op wat hij als zijn laatste dag beschouwt.

De stille vastberadenheid van een arts ontvouwt zich in Teheran

Arash, gespeeld door Misagh Zareh, beweegt zich met stoïcijnse vastberadenheid door de stad. Hij heeft al de papieren voor zijn bezittingen geregeld, waaronder het overdragen van zijn auto en kat aan zijn broer. Zijn zussen krijgen zijn zorgvuldig onderhouden planten, wat subtiele humor oplevert wanneer het groen via een lift en in zijn auto reist.

Het verhaal toont hoe Arash zijn familie confronteert met zijn plannen. Zijn jongere broer reageert met tranen, terwijl zijn zussen wisselende mate van medeleven en tegenspraak tonen. Een zus gaat dieper in op een filosofische discussie en suggereert dat lijden en vreugde geen tegenpolen hoeven te zijn.

Politieke druk vormt het verhaal

De film speelt zich af tegen een achtergrond van spanning in Teheran, waar bewoners zich voorbereiden op mogelijke Amerikaanse militaire actie. Verwijzingen naar dreigementen van de regering-Trump en de komst van de USS Abraham Lincoln voegen urgentie toe. De productie verhuisde naar Turkije voor de interieurscènes nadat het filmen was begonnen te midden van het conflict.

Een portierfiguur zorgt zowel voor komische verlichting als scherpe commentaar op de situatie: hij biedt aan de ramen af te plakken terwijl hij vertrouwen uitspreekt in precisiebombardementen. Deze elementen benadrukken de grenzen van persoonlijke veiligheid in onzekere tijden.

Verbindingen bieden glimpjes van hoop

Arash’ dag wordt onderbroken door onverwachte medische oproepen die hem uit zijn script halen. De moeder van een gewonde demonstrant smeekt om verdere zorg, terwijl de dochter van een andere patiënt dringend papieren nodig heeft. Deze onderbrekingen onderstrepen de banden die blijven bestaan, zelfs in wanhoop.

Asgari, die Terrestrial Verses meeschreef met Alireza Khatami, vindt poëzie in alledaagse momenten. De vaste camerastijl benadrukt stilte die geladen is met emotie en sluit aan bij tradities in de Iraanse cinema, met vergelijkingen met Abbas Kiarostami’s Taste of Cherry.

Familie en laatste keuzes komen samen

De broers en zussen verzamelen zich in het huis van hun moeder en debatteren wanneer ze het nieuws moeten delen. Een ondergrondse theatervoorstelling en verwijzingen naar een neef die het land wil verlaten weerspiegelen de bredere thema’s van vertrek en volharding. Het verhaal bouwt op naar een eenvoudig, resonant slotmoment rond een onverwachte melodie.