Gepubliceerd op 22-06-2026 , 08:42

Albert Serra en Bi Gan debatteren over de kracht van literatuur in de cinema op de Shanghai Market

De regisseurs bespraken adaptaties, poëtische structuren en creatieve vrijheid tijdens een dialoogpanel tussen Spanje en China.

Spaans regisseur Albert Serra en Chinese filmmaker Bi Gan ontmoetten elkaar voor het eerst enkele weken eerder in Parijs. Toch raakten ze op de Shanghai International Film & TV Market al snel verwikkeld in een levendige uitwisseling over hoe literatuur de cinema voedt.

De sessie met de titel “Stories Travel Further: Literature & Cinema in Spain-China Dialogue” toonde eerst korte films van Carla Simón, Turbo en Nicolas Mendez voordat het gesprek breder ging over het potentieel van Spaanse literatuur voor het scherm.

Serra kiest liever voor originele ideeën dan voor directe adaptaties

Serra legde uit dat hij klassieke teksten alleen gebruikt voor de meest basale ideeën. Zodra het filmen begint, verdwijnt het bronmateriaal naar de achtergrond. Hij beschreef het schrijven van een script op basis van literatuur als nauwelijks anders dan starten met een volledig nieuw concept. Het echte werk zit in het creëren van iets nieuws en persoonlijks.

Hij ging verder en noemde adaptaties een shortcut voor wie geen zin heeft om originele verhalen te ontwikkelen. Echte creativiteit vereist volgens hem dat je het origineel genoeg verraadt om het eigen te maken, terwijl je toch de kern respecteert.

Bi Gan omarmt poëtische structuren uit boeken

Bi Gan nam een andere positie in. Hij leent vaak boektitels voor zijn films omdat die het publiek meteen een ingang bieden. Daarnaast verweeft hij literaire en poëtische vormen in narratieve draden, personagebogen en vertelritmes om zijn werk te onderscheiden van standaard genreproducties.

Wederzijdse bewondering en verrassende eensgezindheid over bronmateriaal

De twee spraken respect uit voor elkaars films. Serra benadrukte de poëtische beeldtaal in Bi’s “Resurrection”. Bi zei dat Serra’s “Afternoons of Solitude” aanvoelde als literatuur op het scherm omdat de onverwachte logica een frisse cinematografische taal creëerde.

Ze waren het er ook over eens dat zwakker bronmateriaal kan leiden tot sterkere films. Wanneer het boek al heel goed is, voelen regisseurs zich vaak gevangen en proberen ze elk element te eren. Bij minder sterk materiaal voelen filmmakers zich vrijer om te innoveren.

Scepsis over AI in de film

Beide regisseurs verwierpen het idee dat kunstmatige intelligentie de film zou kunnen democratiseren. Bi wees op de inherente beperkingen van communicatie tussen mens en AI. Serra voegde toe dat AI geen onschuld kent omdat het steunt op verzamelde data, terwijl echte kunstenaars juist vernietigen wat er al is om iets onvoorspelbaars te bouwen.