Albert Brooks ziet zijn roman Twenty Thirty uit 2011 in het echt uitkomen

De regisseur en auteur ziet opvallende parallellen tussen zijn fictieve voorspellingen en de hedendaagse politiek, technologie en generatieconflicten.

Albert Brooks bevindt zich in een onverwachte positie. De schrijver en regisseur achter films als Lost in America ziet nu elementen uit zijn roman Twenty Thirty uit 2011 om zich heen werkelijkheid worden. Van snelle medische vooruitgang tot verschuivende politieke figuren: het verhaal dat hij meer dan tien jaar geleden schreef, voelt steeds actueler.

Een roman die de krantenkoppen van vandaag voorspelde

Vroeg in Twenty Thirty beschrijft Brooks een tachtigste verjaardag waar gasten er opmerkelijk jeugdig uitzien dankzij een uiterst effectief afslankmedicijn. Het boek bevat ook draagbare computers, autonome voertuigen en groeiende wrok van jongere generaties tegenover ouderen die hulpbronnen en een lang leven vasthouden.

Een element in het bijzonder deed Brooks recentelijk aarzelen. De roman draait om Matthew Bernstein, een kandidaat met een joodse vader en een niet-joodse moeder die de presidentsverkiezingen van 2028 wint als eerste joodse president van de Verenigde Staten. Toen Brooks Jon Ossoff een campagnetoespraak zag houden, viel de gelijkenis hem meteen op.

God damn it. My entire book is going to come true.

— Albert Brooks, Conversation with a friend after watching Jon Ossoff

Waarom Brooks koos voor een gemengde religieuze achtergrond voor zijn fictieve leider

Brooks legt uit dat een kandidaat met één joodse en één niet-joodse ouder een aparte positie inneemt. Deze achtergrond stelt het personage in staat om uit meerdere perspectieven te putten en breder contact te maken met kiezers. Hij ziet vergelijkbare kwaliteiten in Ossoff en wijst op het vermogen van de senator om met helderheid en empathie tot het publiek te spreken.

In de roman profiteert Bernstein wanneer een tegenstander betrapt wordt op een antisemitische opmerking via een open microfoon. Brooks merkt op dat zo’n moment vandaag mogelijk minder impact zou hebben, gezien de manier waarop de politiek is geëvolueerd.

De aantrekkingskracht van Ossoff weerspiegelt de opkomst van Obama

Brooks prijst Ossoff omdat hij zich richt op praktische zaken als zorgkosten en economische druk in plaats van religieuze identiteit. Hij vergelijkt de communicatiestijl van de senator met de vroege aantrekkingskracht van Barack Obama, waarbij de persoonlijke achtergrond ondergeschikt was aan de belofte om alledaagse problemen aan te pakken.

Fysieke uitstraling en een heldere spreektrant versterken het profiel van Ossoff verder, aldus Brooks. De combinatie van uiterlijk, intelligentie en inhoud vormt een overtuigend geheel dat aanslaat bij kiezers die op zoek zijn naar echt leiderschap.

Generatieconflicten en de toekomst van werk

De roman toont groeiende spanningen tussen jong en oud over hulpbronnen en levensduur. Brooks gelooft dat vergelijkbare druk zich opbouwt en wijst op onrust die al zichtbaar is in delen van Europa. Vooruitgang in AI en levensverlenging versterkt de uitdaging alleen maar, omdat jongere werknemers het vooruitzicht hebben om veel oudere bevolkingsgroepen te ondersteunen zonder traditionele baanzekerheid.

Hedendaagse vijfentwintigjarigen ondervinden veel minder stabiliteit dan vorige generaties, waarbij gigwerk langdurig dienstverband en pensioenen vervangt. Brooks vraagt zich af hoe de samenleving zich zal aanpassen wanneer automatisering het aantal beschikbare banen reduceert en verwijst naar ideeën als een universeel basisinkomen als mogelijke maar onvolledige oplossingen.

Andere voorspellingen die zijn uitgekomen

Brooks beschreef accuraat smartwatches die lijken op de huidige Apple Watch en spraakgestuurde auto’s die zichzelf besturen. Hij voorzag ook gezondheidskiosken die een druppel bloed konden analyseren voor snelle diagnoses. Hoewel één poging in de echte wereld met die technologie mislukte, blijft het concept in zijn ogen plausibel.

Een televisieadaptatie die vastliep

Brooks ontwikkelde Twenty Thirty als serie en schreef meerdere afleveringen. FX kocht het project kort voor de pandemie, maar productievertragingen maakten uiteindelijk een einde aan het project. Hij blijft geloven dat de thema’s van het verhaal over economische ontwrichting en gefragmenteerde informatie nog steeds zeer relevant zijn.

Brooks zet zijn geld op Ossoff

Op directe vraag voorspelt Brooks dat Jon Ossoff uiteindelijk het Witte Huis zal bereiken, mogelijk in 2028 of 2032. Hij wijst op wijdverbreide positieve reacties van mensen die hij tegenkomt en het potentieel van de senator om nationale uitdagingen met intelligentie en inhoud aan te pakken.

Tags bij dit artikel