Een ultramarathon voltooien is al een extreme inspanning vanwege de afstand, het profiel van het parcours en de weersomstandigheden. Wanneer je dat bovendien handboeien aan een ander persoon moet doen, wordt de uitdaging veel veeleisender en vereist het perfecte coördinatie.
Alles begon eind vorig jaar toen Jessica Muñoz, agente bij de Policía Local, een Guinness World Records-uitdaging ontdekte van een ander gemengd koppel dat 80 kilometer had gerend met handboeien. Zonder haar partner te raadplegen schreef ze hen allebei in voor de 101 kilometer lange wedstrijd in Ronda die in mei werd gehouden. Een maand later kregen ze de officiële bevestiging en ging het project van start.
Pelayo Álvarez, Guardia Civil, gaf toe dat ze altijd van sport hadden gehouden, hoewel hij de voorkeur gaf aan de fiets en alleen korte afstanden tot 10 kilometer had gerend. Het grootste obstakel was leren samen te bewegen met de handboeien om en hun verschillende passen aan te passen.
Ze besloten de uitdaging om te zetten in een actie ter ondersteuning van de Fundación Pequeño Deseo, die dromen vervult van kinderen met ernstige ziekten. Ze maakten trainingen tot 32 kilometer om te wennen aan synchroon rennen. De moeilijkheden kwamen al snel: steile hellingen, stenen op het pad en het invallen van de nacht maakten elke training zwaarder.
De smalle stukken dwongen hen om in een rij te lopen, wat hun aanpassingsvermogen op de proef stelde. Toch bleven ze de moed erin houden door met elkaar te praten en elkaar de hele route te steunen.
Na 16 uur, 59 minuten en 20 seconden onafgebroken rennen bereikten Pelayo Álvarez en Jessica Muñoz de finish van de Ultra de Ronda. De wedstrijddirecteur deed de handboeien om aan het begin en alles werd vastgelegd op video. Twee officiële getuigen, samen met foto’s en opnames, bevestigden de poging. Nu wachten ze op de officiële homologatie van het Guinness World Records.
Daarna kon ik amper nog bij de auto komen. Maar rennen met een hoofdlamp in de laatste uren, ’s nachts, samen met duizenden andere lopers… Dat waren unieke sensaties.
Beiden waren zeer tevreden dat ze hun debuut in een ultra van deze omvang hadden gemaakt met zo’n bijzondere uitdaging. De ervaring gaf hun een gevoel van persoonlijke prestatie en van een bijdrage aan een goed doel.