Terwijl de Verenigde Staten zich voorbereiden op hun 250ste verjaardag, komen herinneringen aan het bicentennium van 1976 weer boven, compleet met corporate patriottische campagnes, tv-specials en iconische educatieve segmenten zoals Schoolhouse Rock.
Een onverwacht cultureel artefact uit die zomer springt eruit: "Afternoon Delight" van de Starland Vocal Band, dat kort na 4 juli 1976 de eerste plaats op de Billboard-charts bereikte. Het nummer blijft het enige grote succes van de groep.
De Starland Vocal Band bestond uit Bill Danoff, Taffy Nivert, Jon Carroll en Margot Chapman. Danoff, die al bekend was van het meeschrijven aan John Denver's "Take Me Home, Country Roads" met Nivert in 1971, schreef het nieuwe nummer.
De titel kwam van een gerecht op de menukaart van Clyde's of Georgetown, een gelegenheid waar Danoff en Nivert hadden opgetreden. In een interview uit 2011 met The Washington Post legde Danoff uit dat de tekst vanzelf vloeide, waarbij de frase "skyrockets in flight" mogelijk geïnspireerd was door een stripboek. Zijn songwriting-aanpak was, zoals hij opmerkte, niet strikt lineair.
De tekst van het nummer verwijst naar "skyrockets in flight" te midden van de patriottische geestdrift van het bicentennium, maar het centrale thema draait om een romantische ontmoeting midden op de dag. Deze combinatie van onschuld en toespeling hielp het nummer de radiozenders te domineren tijdens de feestelijke zomer.
Het nummer verscheen later in films zoals Anchorman en afleveringen van The Simpsons, vaak voor komisch effect. Het maakte deel uit van het titelloze debuutalbum van de band en profiteerde van perfecte timing tijdens een seizoen vol nationale festiviteiten.
In 1977 ontving de Starland Vocal Band de Grammy voor beste nieuwe artiest, terwijl "Afternoon Delight" nominaties kreeg voor Song of the Year en Record of the Year. De groep presenteerde ook een varietyprogramma op CBS die zomer, met de latere late-night host David Letterman als een van de vaste gasten. Het programma was kortstondig, maar omvatte een vroege aflevering die in de buurt van Georgetown werd opgenomen.
Extra optredens brachten de band naar locaties zoals Oral Roberts University. Danoff reflecteerde later op de brede aantrekkingskracht van het nummer ondanks de suggestieve ondertoon, en noemde de wijdverbreide radio-uitzendingen en covers door aspirant-artiesten.