Advocaat van Marcos Maynar verduidelijkt vonnis: veroordeling voor medicijnen maar geen bewezen doping

Ángel Luis Aparicio, advocaat van Marcos Maynar, heeft MARCA te woord gestaan om het vonnis te analyseren dat is uitgesproken door de Strafrechter 1 van Cáceres. De uitspraak veroordeelt de arts voor handel in verboden medicijnen, maar maakt duidelijk dat er onvoldoende bewijs is om hem aan doping te koppelen.

Onderzoek dat bijna vier jaar geleden begon met dopingvermoedens

De gerechtelijke procedure begon bijna vier jaar geleden na een onderzoek van de UCO in de zaak die bekendstaat als Ilex. De aanvankelijke hypothese draaide om mogelijke dopingmiddelen en plaatste de Colombiaanse wielrenner Miguel Ángel López, destijds renner bij Astana, centraal. De advocaat benadrukt echter dat López nooit is aangeklaagd, onderzocht of zelfs maar als getuige is opgeroepen in deze zaak.

Menotropine was de stof die het onderzoek in gang zette. De aanklacht hield vol dat Maynar die naar de sporter had gestuurd. De verdediging houdt vol dat die stof de renner nooit heeft bereikt en dat de blessure die López opliep in de Giro van 2022 geen verband hield met het gebruik ervan.

Verwarring tussen stoffen en getuigenissen die de oorspronkelijke stelling onderuithalen

Volgens de advocaat zorgden de telefoontaps en WhatsApp-berichten voor verwarring tussen menotropine en “testi”, een niet-verboden stof. Getuigen die door de aanklager zelf werden opgevoerd, zoals dokter Emilio Nardi van Astana en Vinokourov zelf, versterkten de verdedigingslijn. Bovendien toonde een latere arbeidsrechtelijke procedure aan dat Astana het contract van López onterecht had beëindigd en hem 600.000 euro moest betalen.

Veroordeling voor het doorgeven van medicijnen en lopend beroep

Het vonnis veroordeelt Maynar wel voor het versturen van verboden medicijnen en legt hem een beroepsverbod van 21 maanden op. De verdediging bereidt al het beroep voor bij de Audiencia Provincial van Cáceres binnen tien werkdagen. De twee belangrijkste pijlers zullen mogelijke nietigheden wegens schending van fundamentele rechten bij de telefoontaps en de huiszoeking zijn, evenals de kern van de zaak rond dichloorazijnzuur (DCA) en actovegin.

Aparicio stelt dat de in de lactosepillen aangetroffen DCA een minimale hoeveelheid van 0,01003 milligram betreft, dat het geen dopingmiddel is en dat het laboratorium dat het analyseerde niet door ENAC was geaccrediteerd voor die bepaling. In het geval van actovegin verdedigt hij dat het nooit correct is gekwantificeerd of geanalyseerd.

Wettelijke verzendingen, zonder clandestiniteit en zonder positieve controles

De advocaat ontkent dat er sprake was van een georganiseerde markt of clandestiene verzendingen. De producten werden in de apotheek bereid op basis van een magistrale formule en werden via gewone pakketdiensten als MRW of DAC verstuurd, in verzegelde en transparante verpakkingen. Geen van de sporters die ze gebruikten, zowel professionals als amateurs, testte positief bij een dopingcontrole of ondervond gezondheidsproblemen.

Impact op Maynar en zijn leerling Ignacio Bartolomé

Maynar voelt zich, volgens zijn advocaat, slachtoffer van een vervolging die voortkomt uit zijn verleden in de dopingwereld. Momenteel werkt hij niet met sporters. De zaak heeft ook gevolgen gehad voor zijn leerling en medewerker Ignacio Bartolomé, die werkte aan biomechanica en biomarkers en niet aan fysiologie in relatie tot doping. De verdediging hoopt dat zijn situatie gunstig wordt opgelost, zoals bij andere verdachten is gebeurd.

Aparicio wil niet spreken van vervolging door de UCO en erkent dat het opduiken van Maynars naam in combinatie met die van een topcoureur een onderzoek rechtvaardigde. Hij is echter van mening dat de zaak is gemuteerd van een grootschalig dopingonderzoek naar een veroordeling voor verboden medicijnen. Het laatste woord, stelt hij, is aan de rechter na het beroep.