De Franse filmmaker Jeanne Herry keert terug met Another Day, een close-up blik op een getalenteerde actrice wier drinkprobleem voortdurend dreigt zowel haar carrière als haar persoonlijke leven te ontsporen. Met Adèle Exarchopoulos in de hoofdrol volgt de film Garance terwijl ze audities, kleine theateroptredens en een chaotische sociale kring combineert, zonder haar groeiende afhankelijkheid van alcohol onder ogen te willen zien.

Herry put uit haar acteerverleden voor authentieke karakterstudie

Als dochter van het grote schermicoon Miou-Miou brengt Herry insiderkennis van de podiumkunsten mee naar haar derde speelfilm. Haar eerdere werken, waaronder de ensemble-dramas In Safe Hands en All Your Faces, werden geprezen om hun focus op emotionele diepgang in plaats van conventionele plotstructuur. Another Day zet die traditie voort door strak te focussen op de centrale figuur en de dagelijkse tol van haar gewoonten.

Exarchopoulos belichaamt de rommelige realiteit van verslaving en ambitie

Exarchopoulos, vers van haar César-winnende rol in Herry’s vorige film, portretteert Garance met scherpe humor en ongefilterde energie. De actrice toont overtuigend zowel de professionele worstelingen met onsamenhangende teksten en gemiste repetities als de intieme momenten van ontkenning die het personage beletten hulp te zoeken. Haar nuchtere stijl voegt humor toe, ook terwijl het verhaal herhaalde nachten van zwaar drinken en mislukte relaties volgt.

De beginscènes echoën het rauwe, improvisatorische gevoel van John Cassavetes’ klassiekers over performers en verslavingsproblemen. Herry vermengt die invloeden om Garance’ dubbele identiteit te benadrukken: een toegewijde artiest die floreert in de schijnwerpers en een ontspoorde drinker die haar eigen kansen saboteert.

Romantiek en familiecrisis verhogen de persoonlijke inzet

Garance dobbert rond in kortstondige affaires, waaronder een met een relaxte filmregisseur en een met een vrouwelijke schrijfster die even passie doet oplaaien. Een stabielere band ontstaat met theaterontwerpster Pauline, gespeeld door Sara Giraudeau, wiens geduld de tweede helft verankert te midden van lockdowns en herhaalde katers. Een parallelle verhaallijn over Garance’ zus, een kankerpatiënte die met nieuwe gezondheidsproblemen kampt, probeert de emotionele temperatuur te verhogen maar voelt vaak geforceerd.

Herstelboog biedt stille hoop na langdurige worsteling

Het verhaal krijgt focus in het slotdeel wanneer Garance behandeling begint bij een direct sprekende specialist. Exarchopoulos toont subtiel de fysieke en emotionele verzachting die met nuchterheid gepaard gaat en levert een ingetogen maar ontroerend slot dat de mogelijkheid van verandering benadrukt zonder makkelijke oplossing.