Adam Sztykiel bouwde zijn carrière als scenarioschrijver op met grootschalige spektakels als Black Adam en Rampage, en de serie Bad Monkey. Voor zijn debuut als regisseur koos hij bewust voor kleiner en intiemer terrein met de comedy Let's Have Kids.
Sztykiel herinnert zich zijn liefde voor film vanaf een bijzondere vrijdag in juli 1995, toen hij als zestienjarige met vrienden drie zeer verschillende films achter elkaar keek: The Net, Waterworld en Kids. Die eclectische marathon weerspiegelt het brede scala aan verhalen dat later zijn eigen werk zou vormen, van romantische komedies en animatiefilms tot actiefilms, sitcoms en superheldenprojecten.
De laatste jaren lag de nadruk op grootschalige films waarin monsters of superschurken hele steden bedreigen. Hoewel hij die films waardeert, merkte Sztykiel dat er minder verhalen worden verteld over de gewone maar intense ervaringen die mensen met elkaar verbinden.
Samen met zijn vrouw en medeschrijfster Ellie Knaus ontwikkelde Sztykiel Let's Have Kids als een comedy over twee levenslange beste vriendinnen die zwanger willen worden op hetzelfde moment. Hun band komt onder druk te staan wanneer slechts één van hen slaagt. De inzet blijft persoonlijk in plaats van mondiaal, maar de schrijver-regisseur gelooft dat die persoonlijke inzet juist meer emotionele impact heeft.
Het project put rechtstreeks uit de recente ervaringen van het stel met huwelijk, carrière, ouderschap en de veranderende aard van vriendschap. Kleine details, zoals een personage dat op het verkeerde moment in een appel bijt, weerspiegelen waarnemingen uit het echte leven die Sztykiel en Knaus deelden.
Human experience is still the best IP around.
Sztykiel merkt dat tijdens de opnames veel cast- en crewleden hun eigen grappige en ontroerende verhalen over relaties en familie deelden. Hij hoopt dat het publiek stukjes van hun eigen leven op het scherm herkent en, minstens zo belangrijk, de mensen met wie ze de film keken zal onthouden.
Let's Have Kids is nu te zien via VOD.