Na de eerste week van de nieuwe gesyndiceerde rechtbankserie Adam’s Law staat één boodschap centraal: blijf bij de feiten en laat emoties buiten de deur.
Het programma, dat van maandag tot en met vrijdag wordt uitgezonden, ging op 14 september in première terwijl CBS onderzoekt of het genre nog ruimte biedt voor een nieuw gezicht op de bank. Judge Adam Levy, 57, brengt ruime juridische ervaring mee, waaronder werk als aanklager en officier van justitie in Putnam County in New York en jaren in de advocatuur.
Levy’s achtergrond omvat ook televisieoptredens in meerdere seizoenen van de Amazon Prime Video-serie Tribunal Justice. Zijn afkomst draagt bij aan zijn herkenning: hij is de zoon van Judith Sheindlin, wereldwijd bekend als Judge Judy, en zijn stiefvader Jerry Sheindlin zat drie seizoenen op The People’s Court.
Levy heeft eventuele beschuldigingen van nepotisme direct weerlegd. “Ondanks alle critici die me alleen maar afkraken omdat ik de zoon van een bekend persoon ben, laat ik me daar niet door raken,” zei hij tegen Variety. “Ik heb veel zaken behandeld. Ik weet dat ik er goed in was. Ik heb de vaardigheden voor deze baan. Ik heb mezelf geen onrealistische verwachtingen opgelegd, zoals beroemder worden of beter presteren dan Judy ooit. We zijn verschillend. Als ik maar een klein deel van haar succes kan evenaren, ben ik al blij.”
Levy’s werkwijze verschilt sterk van die van zijn moeder. Hij besteedt dagen aan het bestuderen van bewijs en het onderzoeken van elke zaak voordat er wordt opgenomen. “Geen enkele andere rechtbankshow doet dat,” aldus Levy. “Dat was mijn voorwaarde om mee te doen: de partijen doen afstand van hun recht op een procedure bij de kantonrechter zodat ik de zaak kan behandelen. Dan moet mijn oordeel ook op feiten gebaseerd zijn.”
De productie neemt dagelijks vijf tot acht zaken op in de studio’s in Stamford, Connecticut, wat resulteert in bijna twintig vonnissen per week. Levy opent elk segment met een korte inleiding, voert direct en kruisverhoor uit en spreekt een feitelijk vonnis uit.
Wanneer een partij begint te huilen, werkt dat bij mij niet. Daar ben ik immuun voor. Ik geef om feiten — om gevoelens kan ik niet minder.
Levy ziet het programma als zowel entertainment als educatie. “Het publiek krijgt met Adam’s Law de kans om te zien hoe zaken echt behandeld moeten worden, of het nu bij de kantonrechter is of bij welke rechtbank dan ook,” zei hij. “Mijn beslissingen zijn gebaseerd op feiten, niet op gevoelens.”
Hij put uit zijn jeugd in New York in de jaren tachtig en negentig om snel de geloofwaardigheid van partijen in te schatten. Het recht voelde als een natuurlijke keuze door de tafelgesprekken die hij als kind meemaakte.
Zijn belangrijkste advies aan kijkers die ooit voor de rechter komen, is simpel: bereid bewijs grondig voor en lieg of overdrijf nooit. Tranen en emotionele pleidooien maken bij hem geen indruk.
Adam’s Law is dagelijks te zien in nationale syndicatie. Lokale programmagidsen geven de exacte uitzendtijden. Judith Sheindlin blijft als producent betrokken, maar treedt niet meer voor de camera.