Stripverfilmingen reiken verder dan traditionele superheldenfilms en omvatten ook verhalen uit zelfstandige graphic novels, miniserie en manga. Elke film die geworteld is in sequentiële kunst met panelen, tekeningen en dialoogballonnen komt hier in aanmerking.
De volgende rangschikking richt zich op titels die uitblinken door hun scenario's, in plaats van de allerbeste stripverfilmingen in het algemeen te claimen. Deze selecties weerleggen het argument dat stripadaptaties gebrek aan diepgang of cinematografische waarde hebben, door schrijfwerk te tonen dat sterke acteerprestaties, ritme en emotionele resonantie ondersteunt.
De film uit 2010 behandelt zijn inventieve opzet met verve als een levendige, vechtrijke romantische komedie rond gevechten tegen ex-partners van de vrouw van wie de hoofdpersoon houdt. Edgar Wright regisseerde en werkte mee aan het script met Michael Bacall. Het resultaat vangt de levendige stijl van het bronmateriaal terwijl het een vermakelijke totaalervaring oplevert.
De release uit 1978 betekende een grote stap voorwaarts in schaal en karakterbehandeling vergeleken met eerdere pogingen. De film presenteert een duidelijke oorsprong voor zijn held en zet hem tegenover zijn klassieke tegenstander Lex Luthor. De film kreeg de kernzaken al vroeg goed en beïnvloedde vele latere superheldenprojecten.
Dit gangsterverhaal uit 2002 komt voort uit een DC Comics-serie en volgt een huurmoordenaar die met zijn zoon vlucht nadat de jongen een moord heeft gezien. Tom Hanks levert een atypische prestatie in de hoofdrol. Het scenario kreeg aandacht voor zijn narratieve kracht, ook al ontving de film Academy Award-nominaties alleen in niet-schrijfcategorieën.
De film uit 2013 is gebaseerd op een beknopte graphic novel maar strekt zich uit tot een drie uur durend coming-of-age-verhaal dat het centrale liefdesverhaal behoudt en eigen lagen toevoegt. Sommige productiecontroverses en expliciete scènes trokken aandacht, maar het vertellen blijft opmerkelijk door zijn emotionele rauwheid en thematische reikwijdte over een lange speelduur.
Voor 2014 kenden weinig kijkers het team uit deze Marvel-film. James Gunn regisseerde en schreef het script mee met Nicole Perlman, waarbij humor, hart en spektakel werden gecombineerd. De film tilde minder bekende figuren op tot wijdverbreide populariteit en hielp Gunn vestigen als prominent regisseur.
Uitgebracht in 2018 naast andere ambitieuze Marvel-projecten, onderscheidt deze animatiefilm zich door zijn creatieve omgang met zowel een oorsprongsverhaal als multiversumelementen. Hij levert opwinding, humor en oprechte emotie terwijl vertrouwde tropes die repetitief waren geworden in eerdere films worden verfrist.
De film uit 2017 behandelt zijn ouder wordende Wolverine met ongebruikelijke ernst in een dystopische setting waarin mutanten achteruitgaan. Hij mengt duisternis met momenten van hoop terwijl de held jonge mutanten bijstaat. Het scenario verdiende de eerste nominatie in die categorie voor een live-action superheldenfilm bij de Academy Awards.
De Koreaanse film uit 2003 is gebaseerd op de manga Old Boy en volgt een man die na jaren van onverklaarde gevangenschap wordt vrijgelaten en antwoorden en vergelding nastreeft. De adaptatie condenseert acht delen tot één speelfilm terwijl de intensiteit en verrassingen van het verhaal behouden blijven.
Christopher Nolans vervolg uit 2008 verhoogt de inzet ten opzichte van zijn voorganger met een memorabele Joker vertolkt door Heath Ledger. Het scenario, geschreven met Jonathan Nolan, blinkt uit in ritme en karakterdiepgang. Het blijft een van de sterkste scripts in het oeuvre van de regisseur.
Het vervolg uit 2004 overtreft het origineel uit 2002 door volwassen verantwoordelijkheden toe te voegen aan het dubbele leven van Peter Parker. Scenarioschrijver Alvin Sargent creëerde een verhaal dat drama, comedy en groei in evenwicht brengt via herkenbare uitdagingen. Het resultaat voelt compleet en emotioneel bevredigend.