Het vaststellen van de allerbeste film noir-films vraagt om een genre dat in zijn klassieke vorm floreerde van het begin van de jaren veertig tot het eind van de jaren vijftig. Titels als The Maltese Falcon markeren vaak het begin, terwijl Touch of Evil het einde van die eerste golf aangeeft.
Neo-noirfilms zetten de stijl vanaf de jaren zestig voort. Deze ranglijst combineert enkele latere werken met een kernfocus op het klassieke tijdperk om opvallende prestaties uit de filmgeschiedenis te belichten.
Op nummer tien staat Out of the Past uit 1947. De suggestieve titel verwijst naar een verontrustend verleden dat terugkeert om de hoofdpersoon te achtervolgen wanneer een oude kennis weer opduikt. Robert Mitchum en Kirk Douglas leveren sterke prestaties in wat een bijna volmaakt voorbeeld van het genre is, met Jacques Tourneur die een stijlvolle en sfeervolle ervaring creëert.
Een plek hoger staat de Franse film uit 1958 Elevator to the Gallows. Het eenvoudige verhaal van een misdaad en de daaropvolgende complicaties escaleert met gestage onvermijdelijkheid. De film heeft een kafkaëske kwaliteit die later regisseurs als de Coen Brothers beïnvloedde in werken als Blood Simple en Fargo.
De klassieker uit 1949 The Third Man dankt zijn plaats aan de beheersing van regisseur Carol Reed. Orson Welles speelt een cruciale maar beperkte rol naast Joseph Cotten, wiens personage de verdwijning van een vriend onderzoekt en al snel merkt dat de gebeurtenissen buiten controle raken. De setting in Wenen voegt een gedenkwaardige laag toe aan deze toegankelijke noir-klassieker.
De Franse film uit 1967 Le Samouraï is de eerste neo-noir in de lijst. Alain Delon speelt een huurmoordenaar die na een klus moet ontkomen aan de politie. Het bedachtzame tempo en de nadruk op sfeer laten Delons magnetische aanwezigheid zien in een verhaal dat sfeer boven snelle actie stelt.
Alfred Hitchcocks Notorious uit 1946 komt in aanmerking wanneer de definitie wordt verruimd tot romantische spionageverhalen met noir-elementen. De film behoort tot Hitchcocks sterkste bijdragen aan de stijl en draait om intriges die gestaag naar duistere onthullingen leiden.
De neo-noirfilm L.A. Confidential uit 1997 keert terug naar het tijdperk van de klassieke film noir via de setting in Los Angeles. Het fungeert als een geïntensiveerde versie van het genre: donkerder en rauwer dan veel andere periodestukken, maar trouw aan de kern, waardoor het een goede kennismaking is voor nieuwkomers.
Billy Wilders Double Indemnity uit 1944 raakt elk traditioneel noir-thema met precisie. De vroege positie in de geschiedenis van het genre hielp het sjabloon te vormen voor latere verhalen over misdaad, bedrog en morele compromissen.
Hitchcock keert terug op nummer drie met het meesterwerk Vertigo uit 1958. De film volgt een onderzoeker wiens speurtocht verborgen lagen blootlegt en zich in een bedachtzaam tempo ontvouwt dat geduld beloont met krachtige ontknopingen en zijn status als essentieel werk in de filmgeschiedenis bevestigt.
De neo-noirfilm Chinatown uit 1974 staat hoog vanwege het ingewikkelde onderzoek dat de hoofdpersoon steeds dieper in een web van bedrog trekt. Het verhaal speelt zich af in de jaren dertig en toont het geduldige vertellen en het thematische gewicht die de beste mysteriegedreven titels in de stijl kenmerken.
Billy Wilders Sunset Boulevard uit 1950 neemt de eerste plaats in. De kenmerkende mix van donkere humor en scherpe kritiek op Hollywood en roem tilt het materiaal boven de gebruikelijke noirverwachtingen uit. De balans tussen satire en tragedie maakt het een van de meest onderscheidende en geslaagde films die met het genre worden geassocieerd.