Een typische videogameverfilming probeert vaak de fantasie te verkopen van soepel door donkere gangen glijden met perfecte controle. Zach Cregger's nieuwe Resident Evil-film kiest voor de tegenovergestelde aanpak. Hij laat zien wat er echt aan de andere kant van het scherm gebeurt: spelers gillen, vloeken, missen schoten en panikeren zich door confrontaties terwijl ze toch vooruitkomen.
Het verhaal volgt medisch koerier Bryan, charmant gespeeld door Austin Abrams. Hij raakt verstrikt in de t-virusuitbraak in Raccoon City tijdens een sneeuwachtige nacht. Wat volgt is een real-time misavontuur dat van een ziekenhuisstart via verlaten boerderijen, zombie-straten, riolen en een laatste corporatielab springt.
Cregger bouwt de film op als een gamesessie. Bryan krijgt zijn eerste opdracht en stuit vervolgens op vijandelijke gevechten, setpieces en bossencounters. Hij doorzoekt zelfs laden naar voorraden. Abrams levert een constante stroom gemompelde vloeken en inventieve geluiden van angst die direct herkenbaar zijn voor iedereen die survivalhorror heeft gespeeld.
De regisseur, vers van successen als barbarian en weapons, weet hoe hij horror en comedy mengt. De film schakelt tussen echte schrik en slapstick zonder vaart te verliezen. Hij leunt meer op lichamelijke gore-momenten dan puur onheil, maar elke wisseling maakt de volgende beat sterker.
Uitstekende sequenties zijn onder meer rollende wezens, een chaotische achtervolging, een rampzalige liftrit en een zombie-regenstorm die nog steeds raak is. De bodyhorrordesigns voelen fris aan en blijven trouw aan de geest van de serie.
Veel game-naar-filmprojecten mikken op grote helden en epische plots. Deze versie blijft aan de randen van het bredere Resident Evil-universum en laat de absurditeit schitteren. Het resultaat is een slank verhaal dat bij elkaar wordt gehouden door sterke setpieces, running gags en abrams' innemende spel.
Video gaaaaaaaames!
Fans die leon, claire of een serieuze toon verwachten, kunnen de overvloedige comedy en lichte plot polariserend vinden. Voor kijkers die graag een personage zien struikelen met dezelfde mix van angst en koppigheid die de meeste speelsessies kenmerkt, levert de film precies die ervaring op het scherm.