De Marvel-serie Wonder Man was een onverwachte lichtpunt in de Disney+-line-up van het MCU. De serie vertelde een nuchter verhaal met Yahya Abdul-Mateen II als Simon Williams en Sir Ben Kingsley als Trevor Slattery. De serie kreeg lovende kritieken, bouwde een trouwe kijkersbasis op en trok de aandacht van de Emmy-jury, voordat Disney de stekker eruit trok ondanks eerdere goedkeuring voor een tweede seizoen.
In een openhartig interview met Vanity Fair vertelde Abdul-Mateen II dat hij weinig informatie kreeg over de annulering. Hij hoorde dat de kijkcijfers een rol speelden, maar kreeg geen concrete data. De beslissing kwam uiteindelijk neer op wat de studio als zakelijk verstandig beschouwde.
Mij werd verteld dat het iets te maken had met de kijkcijfers. Ik kreeg niet te horen wat die cijfers waren, maar uiteindelijk besloten ze om wat voor reden dan ook dat het zakelijk gezien geen zin had. Dat is de beslissing waarmee we moeten leven en we gaan gewoon verder.
Abdul-Mateen II verbond de beslissing rond Wonder Man met andere recente stappen, waaronder ontwikkelingen rond de Blade-reboot met Mahershala Ali. Hij noemde het patroon van buitenaf duidelijk zichtbaar en riep Disney en Marvel op om de perceptie aan te pakken over welke verhalen steun krijgen.
Ik denk dat de beeldvorming duidelijk is. Als ik een groot bedrijf was, als ik Disney of Marvel was, zou ik niet aan deze beeldvorming verbonden willen zijn. Het zou dus een prioriteit moeten zijn om dat verhaal te veranderen en alles te doen wat nodig is om dat verhaal op een verantwoorde manier te veranderen met kwalitatief sterke verhalen en voldoende middelen.
Volgens hem leverde Wonder Man sterke verhalen, voldoende middelen, goede prestaties en een positieve respons van het publiek, inclusief de Emmy-kiezers. De acteur pleitte voor een grondige evaluatie van waarom de serie toch niet doorging.
Co-creator en hoofdscenarist Andrew Guest had eerder al gesuggereerd dat er een breder gesprek nodig is over welke verhalen prioriteit krijgen. De uitspraken van Abdul-Mateen II onderstrepen dat punt en wijzen op de mogelijke gevolgen voor projecten met vrouwen, mensen van kleur en andere ondervertegenwoordigde stemmen.