Wonderwall, het lied dat de overwinningen van Engeland op het WK 2026 viert en dat Liam Gallagher eerst haatte

Het Oasis-nummer werd het feestlied van de Three Lions ondanks de aanvankelijke afwijzing van de zanger, die het niet rock and roll genoeg vond.

In de vieringen van de overwinningen van Engeland op het WK 2026 klinkt Wonderwall van Oasis luid. Het nummer is het lied geworden dat fans en selectie verbindt in de jacht op de tweede ster, al zat de opname vol spanningen tussen de broers Gallagher.

De aanvankelijke afwijzing van Liam

Toen Liam Gallagher de demo van Wonderwall voor het eerst hoorde, vond hij het helemaal niks. Hij vond het niet rock and roll en weigerde het te zingen. Noel, zijn oudere broer en tekstschrijver, legde het nummer op tijdens de voorbereiding van het tweede album van de band, (What's the Story) Morning Glory?, dat in 1995 verscheen na het succes van Definitely Maybe.

Met de tijd erkende Liam zijn vergissing. Het nummer werkte perfect en groeide uit tot een van de grote hymnes van de Britse rock. Noel wist altijd al dat zijn broer de ideale stem was: "Ik schreef een nummer en wist meteen dat Liam er fantastisch in zou klinken. Ik had zelf niet de intensiteit of de houding gehad."

Het opnameproces volgens de producer

Producer Owen Morris herinnerde zich met verbazing hoe gemakkelijk Liam de composities van zijn broer tot leven bracht. Noel speelde het nummer een keer op akoestische gitaar in de regieruimte, gaf de tekst en Liam zong het meteen. "Noel luisterde om te checken of het fraseren klopte, zei 'Heel goed' en vertrok. Wat de... Hij had het nummer maar één keer gehoord", vertelde Morris.

Een hit die in het Verenigd Koninkrijk geen nummer 1 werd

Wonderwall haalde nooit de eerste plaats in de Britse hitlijsten. Het bleef steken op de tweede plek, achter Up On The Roof van Robson & Jerome. Noel Gallagher, die de wedstrijd tussen Spanje en België bijwoonde samen met Penélope Cruz, steunt de Three Lions overigens niet. De broers zijn trouwe supporters van Manchester City en Noel kiest voor Ierland vanwege zijn jeugd.

Toch weerklinkt de tekst die hij schreef nu in de stadions van het WK als symbool van de eenheid tussen fans en selectie. Engeland zoekt sinds 1966 naar die tweede ster die maar niet komt. Zoals het nummer zelf zegt: "I said, maybe... You're gonna be the one that saves me".

Tags bij dit artikel