Kijkers die aangetrokken worden door de griezelige humor in Widow’s Bay op Apple TV hebben nu een ander sterk alternatief. De Wishmaster-franchise maakt van het idee van vervulde wensen een bron van spectaculair slechte uitkomsten die vaak eindigen in creatieve chaos en donkere grappen.
Het centrale concept volgt een kwaadaardige Djinn die elk verzoek op de meest destructieve manier vervult. Een verlangen naar blijvende schoonheid kan resulteren in een transformatie tot mannequin, terwijl een simpel verzoek dat iemand vertrekt letterlijk tot verwijdering kan leiden. De originele film uit 1997 bracht deze formule naar de bioscoop onder regie van special effects-expert Robert Kurtzman en met Wes Craven als executive producer.
Wishmaster 2: Evil Never Dies bouwt direct voort op de originele aanpak door het scala aan verwrongen scenario’s en gewelddadige scènes uit te breiden. Latere delen zoals Wishmaster 3: Beyond the Gates of Hell en Wishmaster 4: The Prophecy Fulfilled verschenen op video met kleinere budgetten en meer Canadese productiemiddelen. De verhaallijnen werden vreemder en leunden sterker op bovennatuurlijk spektakel.
De eerste film behaalde bescheiden kassa-opbrengsten en gemengde recensies, maar de serie vond blijvende fans door de ongekunstelde focus op praktische creature effects, memorabele make-up en over-the-top moorden. Elke film duurt minder dan 100 minuten, waardoor de volledige tetralogie makkelijk in één weekend past.
Op een moment waarop veel horrorprojecten zich tooien met zware thema’s of prestige-ambities, vallen de Wishmaster-films op door hun simpele doel: shocks en laughs leveren. De campy energie beloont herhaalde kijkbeurten voor wie de absurde kant van demonische geesten omarmt.