Wimbledon behoudt zijn unieke essentie met eeuwenoude tradities en de steun van Rolex sinds de jaren 70

Het Britse grandslamtoernooi combineert exclusiviteit, rituelen zoals The Queue en aardbeien met room, en een erfenis van precisie die tennis op gras definieert.

De toegang tot het All England Lawn Tennis and Croquet Club, in het zuidwesten van Londen, markeert het begin van een onmiskenbare ervaring. Slechts vijftig minuten rijden van het centrum, behoudt het terrein sinds de negentiende eeuw een groene omgeving, onberispelijke uniformen en een selecte sfeer die het toernooi in seconden herkenbaar maakt. Wimbledon staat voor de grandslam bij uitstek: een evenement dat evolueert zonder zijn oorspronkelijke identiteit of talloze tradities te verliezen, die een formele clubatmosfeer creëren binnen een wereldwijd sportevenement en een van de favorieten van de Britten om de zomer te verwelkomen.

The Queue en aardbeien met room: rituelen die de toegang democratiseren

Wimbledon biedt elke supporter een persoonlijk ritueel dankzij gebruiken die van generatie op generatie worden doorgegeven. The Queue, ingesteld in 1922, maakt de aankoop van 1.500 dagkaarten voor het algemene publiek mogelijk. De fans kamperen de hele nacht, een ervaring die toewijding, logistiek en romantiek combineert, al vraagt die voorbereiding vanwege de onzekerheid, vooral in de eerste week met tot 45.000 toeschouwers per dag.

Aardbeien met room vormen een andere iconische traditie. Met een Ground Pass, een glas Pimm’s en het beroemde dessert op The Hill genieten de supporters van de wedstrijden op grote schermen zonder dat ze de hoofdcourt hoeven te betreden. In 2025 werden 2,5 miljoen aardbeien en 13.000 liter room verkocht, een consumptie die perfect past bij de lichte en authentieke geest van het toernooi.

Centre Court: technologie, veiligheid en exclusieve details

De Centre Court, met een capaciteit van 15.000 toeschouwers en een intrekbaar dak sinds 2009, beschermt tegen de Londense regen en maakt het mogelijk wedstrijden tot in de avond te laten doorgaan. In slechts tien minuten kan het decor transformeren, zoals gebeurde tijdens een eerste ronde van Serena Williams. Het automatische stemsysteem voor fouten en de beoordeling van spelhervattingen vergelijkbaar met de VAR zorgen voor precisie zonder traditionele lijnrechters.

Zeshonderd leden van de strijdkrachten, politie en vrijwillige brandweer bewaken elk jaar de toegang, een traditie die ontstond na de Tweede Wereldoorlog. De 200 ballenjongens zijn kinderen van clubleden, waartoe alleen toegang is met de aanbeveling van vier leden. Het raaigras wordt op 8 millimeter hoogte gehouden door 50 tuiniers, terwijl de valk Rufus duiven verjaagt. De klimplanten, petunia’s en de iconische Rolex op de gevel versterken het Engelse tuinbeeld.

De dresscode eist witte kleding sinds 1877 om victoriaanse fatsoensredenen. Sinds 2023 is gekleurde onderkleding toegestaan tijdens de menstruatie. De handdoeken, die 40 pond kosten en elk jaar worden vernieuwd, worden verzamelobjecten voor de tennissers. De ballen komen sinds 1902 van dezelfde fabrikant en de merchandising wordt alleen binnen het terrein verkocht.

Rolex en André Heiniger: het begin van een duurzame alliantie

Rolex maakt sinds de jaren zeventig deel uit van Wimbledon met een elegante en subtiele aanwezigheid. Slechts vier merken adverteren op de Centre Court en Court 1, een replica van de vorige met 12.000 plaatsen. Het Zwitserse merk voelt zich thuis dankzij gedeelde waarden van excellentie en precisie.

André Heiniger, belangrijke drijvende kracht achter Rolex, zag het potentieel van het toernooi meteen. Een uitnodiging voor de Royal Box stelde hem in staat te genieten van de unieke sfeer en het bewonderende stilzwijgen van het publiek. “Dit is Rolex”, verklaarde hij toen. Sinds 1978 geeft het horloge van het merk de officiële tijd aan en de alliantie breidde zich later uit naar de overige grandslams, de ATP, de WTA en andere belangrijke toernooien.

Dit is Rolex

— André Heiniger, Royal Box van Wimbledon

Ambassadeurs zoals Roger Federer, acht keer kampioen, Carlos Alcaraz, Jannik Sinner, Iga Swiatek, Coco Gauff en de opkomende ster João Fonseca versterken het prestigieuze imago van het toernooi, dat nog steeds het toneel met de meeste tradities in het wereldtennis is.