De ervaren Duitse filmmaker Wim Wenders gebruikte een persconferentie op het filmfestival van Venetië om uitspraken die hij eerder dit jaar deed op het Internationaal filmfestival van Berlijn opnieuw te bekijken en te verduidelijken. De opmerkingen hadden destijds veel media-aandacht en debat veroorzaakt.
Voorafgaand aan zijn nieuwe documentaire From inside out – The architecture of Peter Zumthor vertelde Wenders verslaggevers dat hij achter zijn oorspronkelijke verklaring kon staan of die nog duidelijker kon maken. Hij benadrukte dat filmmakers vanuit empathie opereren, in direct contrast met politici die zonder empathie functioneren.
Wenders ging in op vragen van The Guardian tijdens het evenement en benadrukte dat zijn punt was verdraaid. Hij legde uit dat filmmakers met een empathische instelling werken die gericht is op verandering, terwijl politiek de neiging heeft de status quo te bevestigen. De eerdere berichten dat hij filmmakers had opgeroepen om buiten de politiek te blijven, weerspiegelden niet wat hij daadwerkelijk zei, merkte hij op.
Het kader van filmmakers is een andere instelling dan die van politici, en we moeten niet met hun instelling werken. Wij werken met een ander stel regels. Ik zeg dat opnieuw, en ik hoop dat je me niet verkeerd citeert en zegt ‘we moeten buiten de politiek blijven’, want we doen het tegenovergestelde. Wij zijn het tegengif.
Op de jury-persconferentie in Berlijn had Wenders verklaard dat filmmakers toegewijde politieke films moeten vermijden, omdat het betreden van dat terrein betekent dat je als politici opereert. In plaats daarvan, zo betoogde hij, dienen filmmakers als tegenwicht en tegenovergestelde van politiek door zich te richten op het werk van gewone mensen.
Die uitspraken leidden tot intense berichtgeving tijdens een politiek geladen editie van het festival, tegen de achtergrond van de oorlog in Gaza. Het evenement vereiste meerdere officiële verklaringen om de nasleep van verhitte persconferenties te beheersen, en auteur Arundhati Roy trok zich uit protest terug.
Wenders kwam in Venetië terug op het thema en onderstreepte dat empathie de benadering van het filmmakerschap definieert en makers positioneert als tegengif voor politiek denken. Hij uitte de hoop dat zijn woorden niet opnieuw zouden worden verdraaid.