De bovennatuurlijke serie Widow’s Bay van Apple TV sluit zijn eerste seizoen af met sterke vaart. De show heeft enthousiaste steun gekregen van filmmaker Guillermo del Toro en wordt vaak vergeleken met Stephen King. Tegelijkertijd onderstreept de serie de ambitie van de streamer om verder te gaan dan sciencefiction.
Creator Katie Dippold herinnerde zich het moment waarop del Toro over de serie postte. Haar telefoon ging over tijdens het eten en de lof voelde oprecht, gezien zijn reputatie als pleitbezorger van creatief werk. De steun zorgde voor vroege buzz toen de serie de Apple TV-ranglijsten bereikte.
Dippold en het team hadden geen duidelijke verwachtingen over de publieke reactie. Ze bouwden het verhaal rond een spookachtig eiland in New England en personages die herhaaldelijk in crisis verkeren, in de hoop dat de herkenbare sfeer zou aanslaan in een tijd waarin veel kijkers een gevoel van onbehagen ervaren.
Dippold begon met het idee van een vreemd eiland dat alleen per veerboot bereikbaar is. Daarna richtten de schrijvers zich op de mensen die er wonen. De mythologie en lokale regels ontstonden vanuit die personages, niet andersom.
Het vinden van de juiste toon vroeg om voortdurende aanpassingen op de set en in de montage. Dippold vermeed de meeste horrorcomedy’s omdat die vaak zowel de angst als de humor afzwakken. Ze hield griezelmomenten serieus en sneed grappen die het verhaal konden ondermijnen.
Regisseur Hiro Murai benadrukte een realistische, personagegerichte aanpak. De cast, aangevoerd door Matthew Rhys als burgemeester Tom Loftis, speelde elke scène geloofwaardig. Die keuze zorgde ervoor dat horror en humor natuurlijk uit de wereld voortkwamen in plaats van uit stilistische trucs.
Murai putte uit technieken die hij ontwikkelde bij Atlanta. Lange takes bouwen spanning op voordat een plotselinge cut die spanning ontlaadt. Datzelfde principe helpt Widow’s Bay soepel te schakelen tussen dreiging en humor zonder vaart te verliezen.
Cinematograaf Christian Sprenger werkt al meer dan tien jaar met Murai samen. Hun gezamenlijke doel was om elke locatie eerst levensecht te laten aanvoelen en daarna emotionele signalen toe te voegen via licht en framing.
Rhys beschreef Tom als iemand die steeds meer alleen staat te midden van de chaos op het eiland. Zijn droge reacties komen deels uit de scripts en deels uit de behoefte om zich te onderscheiden van de omringende absurditeit. Fysieke scènes in komende afleveringen brachten hem in nieuw territorium.
Dippold prees Rhys om zijn precieze komische timing en aandacht voor kleine details. Ze merkte op dat zijn spel de serie verankert en de mix van tonen laat werken.
Het team vulde elke hoek van de sets met specifieke objecten, van op maat gemaakte bordspelstukken tot displays van de historische vereniging. Murai noemde het de meest gedetailleerde set waar hij ooit aan werkte. Zelfs laden die nooit in beeld komen, bevatten voorwerpen die bij elk personage passen.
Rhys benadrukte het plezier van reageren op spelers als Dale Dickey en Neil Casey. Hun improvisatietalent zorgde voor voortdurende verrassingen tijdens het filmen. Dippold herinnerde zich dat Casey tussen scènes probeerde van uiterlijk te veranderen voor extra komisch effect.
Het team ziet het eerste seizoen als fundament. Dippold verwacht minder trial-and-error als een tweede seizoen wordt goedgekeurd. Rhys kijkt vooral uit naar hoe Tom zich ontwikkelt na de gebeurtenissen in de finale.
Nieuwe afleveringen van Widow’s Bay verschijnen wekelijks op Apple TV.